Reżim polityczny rozumie się jako faktyczny sposób sprawowania władzy przez organy państwowe oraz sposób egzekwowania przez nią posłuszeństwa od obywateli, czyli ogół metod jakie władza stosuje wobec ludności. Mając na myśli ‘faktyczny’ sposób rządzenia nie zwraca się uwagi na prawne regulacje, ale na to jakie stosunki między władzą a obywatelami naprawdę występują. Jak do tej pory nie powstał jeszcze idealny ustrój polityczny i praktycznie nie możliwe jest stworzenie takiego, który odpowiadałby każdemu obywatelowi. Jedne funkcjonują bardzo dobrze, inne zaś trochę gorzej. „Demokracja jest najgorszą formą rządu, jeśli nie liczyć wszystkich innych form, których próbowano od czasu do czasu’’. Winston Churchill. Zatem czy demokracja jest najlepszym reżimem politycznym? Jak mówi definicja demokracja to system rządów i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi wola większości obywateli. Demokracja jest najlepszym ustrojem politycznym ponieważ każdy ma prawo głosu, nie ma podzielności społeczeństwa. Zgodnie z założeniem każdy jest sobie równy jeśli chodzi o prawo głosu i wszelkie decyzje podejmowane są wedle woli większości. Nie jest tak, że jeden człowiek decyduje o wszystkim. W dziedzinie ekonomii demokracja zapewnia rynkowi wolny rozwój. Konkurencja wyzwolona przez prawa wolnego rynku zachęca jednostki do jak najpełniejszego wykorzystania swego potencjału. Demokracja pod względem społecznym obejmuje zasadę suwerenności społeczeństwa obywatelskiego, a także zasadę wolności i równości jednostek w społeczeństwie. Przeciwnicy demokracji największe zagrożenie widzą z samej istocie systemu, a dokładniej w zasadzie kiedy decyduje większość. Może to ich zdaniem prowadzić do rządów oligarchicznych. Aby ustrzec się przed taką sytuacją w systemie demokratycznym zagwarantowano prawa mniejszościom. W państwie, w którym nie są przestrzegane prawa mniejszości, nie można mówić o tolerancji. Brakuje poszanowania i wyrozumiałości wobec odmienności kultur, religii i obyczajów. W tej sytuacji osoby dyskryminowane zostają zepchnięte na margines życia politycznego i społecznego. Ważne jest także przestrzeganie prawa przez obywateli. W sytuacji ciągłego łamania przepisów prawnych w państwie rodzi się chaos i anarchia. Łamanie zasad wprowadzonych przez prawo jest prostą droga do korupcji. Jest ona sprzeczna z zasadą sprawiedliwości, ale także zagraża prawom człowieka. Istnienie korupcji narusza zasadę równości wszystkich obywateli. Podważa jednocześnie zaufanie obywateli do polityków sprawujących władzę w państwie. Sporym zagrożeniem dla demokracji jest również populizm, czyli ruchy społeczno-polityczne i doktryny, które sprzeciwiają się istniejącym strukturom władzy, dominującym ideom oraz wartościom społecznym i zwracają się bezpośrednio do ludu z zamiarem uzyskania przychylności. Na straży przestrzegania zasad praworządności stoją specjalne instytucje. W Polsce są to m.in. Najwyższa Izba Kontroli, Rzecznik Praw Obywatelskich, Trybunał Stanu, Trybunał Konstytucyjny oraz Konstytucja. Instytucje te nadzorują działania organów państwa, nakazują ich zmianę i naprawienie szkód, gdy dostrzegają naruszenie przepisów. Po II wojnie światowej rozwój demokracji wkroczył na inne, nowe tory. Odtąd ustrój ten zaczęto utożsamiać z pokojem, Polacy jednogłośnie wyrazili chęć całkowitego odrzucenia systemu komunistycznego. Czyli systemu ideologii społeczno-politycznych, zakładających całkowite zniesienie własności prywatnej, różnic klasowych, religii uznanych jako struktury społecznego zła i wyzysku. Ustanowienie drogą rewolucji społeczeństwa bezklasowego z kolektywną własnością środków produkcji i równym podziałem dóbr według zasady od każdego według zdolności, każdemu według potrzeb. W tak zwanej komunie przeciętnej rodzinie nie żyło się łatwo. Kolejki do sklepów były niesamowicie długie, ludzie byli gotowi stać w nich po kilka godzin. Brak wolnej prasy, wolności słowa, wolności zgromadzeń i pluralizmu politycznego, cenzura, zamknięta granica na zachód, w zasadzie brak produktów zachodnich, obowiązkowa służba wojskowa niedobory towarów, mała podaż, telefonowało się z poczty albo budek telefonicznych, a połączenia były marnej jakości. Patrząc na te aspekty obecnie życie wygląda dużo lepiej. A w krajach typu jak Rosja, Białoruś, Uzbekistan czy Sudan panuje system rządów autorytarnych, gdzie władza koncentruje się w ręku przywódcy i jego najbliższego otoczenia. To oni podejmują decyzje, co ma miejsce z lekceważeniem podstaw prawnych lub ich pomijaniem. Przy definiowaniu autorytaryzmu używa się określeń takich jak: absolutyzm, samowładztwo, dyktatura czy despotyzm. Zostaje zachowana pozorna demokracja, jednak tak naprawdę wszystkie decyzje podejmowane są pod naciskiem. Autorytaryzmu nie należy jednak mylić z totalitaryzmem, w którym rządziła jedna uniwersalna ideologia wspierana wszechobecnym terrorem. Totalitaryzm cechuje się dyktaturą, zmuszaniem społeczeństwa do aktywnego udziału w życiu politycznym państwa, stosowaniem terroru, kultem wodza, kontrolą władzy nad obywatelami, brakiem prywatności, łamaniem prawa człowieka, podporządkowaniem środków masowego przekazu i wieloma innymi ograniczeniami bądź zakazami wobec obywatela. Biorąc pod uwagę wszystkie możliwe ustroje polityczne jak do tej pory demokracja wydaje się być tym najwłaściwszym. Gdzie obywatel ma wpływ na funkcjonowanie państwa, przysługuje mu wolność słowa i wyznania. Uważam, że jest to najodpowiedniejsza forma władzy.