Wielu ludzi zadaje sobie pytanie czym są marzenia i po co ? Myślę, że one stanowią ucieczkę od czasem trudnej rzeczywistości i sprawiają, że przenosimy się w zupełnie inny świat, w którym wszystko jest realne. Natomiast marzenia i rzeczywistość to dwie strefy trudne do pogodzenia. Adam Mickiewicz pisząc wiersz ‘’ Gdy tu mój trup…’’ przebywał zagranicą. Lata 1838-1840 były dla niego ciężkie, był to czas jego emigracji w Lozannie i Paryżu. W czerwcu w 1838 roku na świat przyszedł sen Mickiewiczów Władysław. W listopadzie w 1839 roku zaczęła chorować jego żona Celina. W maju w 1840 roku urodziła się jego druga córka Helenka. Wiersz ‘’Światło w ciemnościach’’ Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej powstał w okresie pobytu poetki w Anglii. Maria urodziła się w 1891 roku w Krakowie. Była córka malarza Wojciecha Kossaka. Po wybuchu II wojny światowej na stałe zamieszkałą w Wielkiej Brytanii. Zmarła w Manchesterze w 1945 roku. Analizując wiersz Adama Mickiewicza ‘’Gdy tu mój trup…’’, należy zauważyć, że świat marzeń, to ‘’ojczyzna myśli mojej’’ opisywana jako miejsce wyidealizowane. Podmiot liryczny rozdarty pomiędzy rzeczywistością a marzeniami. W świecie realnym, w którym się znajduje tylko ciałem, zaś w świecie który opuścił znajduje się jego dusza. Bardzo tęskni za krajem ojczystym, oraz kobietą która została w tamtym świecie. Jego życie realne jest puste, pozbawione emocji, uczuć stąd w pierwszej zwrotce porównanie siebie do trupa. Jest nieszczęśliwy z powodu swojej sytuacji życiowej. Prawdziwym życiem Mickiewicza są marzenia, pozwalają mu chociaż na chwilę zapomnieć o szarej rzeczywistości. Świat zapamiętany przez niego jest idealny, piękniejszy od tego, w którym się znajduje teraz. Obraz przyrody jest również piękny, radosny, wypełniony zabawą, pracą a czasem troskami. Jest to świat beztroski, w którym każdy czuje się bezpieczny i wolny. Centralnym punktem wizji z przeszłości jest kobieta – niewinna. Kobieta zaprezentowana jako uosobienie czystości. W wierszu tym widać wyraźny kontrast pomiędzy światem realnym a rzeczywistym. Analizując wiersz Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej ‘’Światło w ciemnościach’’ należy zauważyć, że podmiot liryczny przenosi się w świat marzeń podczas snu. Marzenia senne koja tęsknotę i nostalgię. Gardzi sprawami codziennymi. Zagubiona w świece realnym, sen jest nicią Ariadny. Świat w którym się nie może odnaleźć, to świat wojny, pozbawiony uczuć, dlatego ucieka od niego w marzenia senne.. Tworzy swój własny raj, który znajduje się pod poduszką. Dla niej właśnie we śnie jest prawdziwa Polska. Pamięć o kraju ojczystym towarzyszy jej zawrze tak jak książka z dzieciństwa. Myśli o Polsce są ucieczką od ponurej wojennej rzeczywistości. Przywołuje miasto – Kraków, z którym czuje więź. Kompozycja klamrowa podkreśla monotonie powtarzalności jej życia. W obu utworach świat marzeń to świat, który istnieje jest światem rzeczywistym, który podmiot liryczny utracił. W świecie realnym w obu wierszach jest ciało, natomiast do świata marzeń przenosi się dusza, tylko ona może znaleźć się w wyśnionym, wymarzonym świecie. W wierszu Mickiewicza świat marzeń jest uniwersalny, natomiast w wierszu Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej podmiot liryczny marzy o konkretnych miejscach, związane z ojczyzną. Różne też są techniki poetyckiego wyrazu u Mickiewicza fantastyka, w przypadku wiersza Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej konwencja literacka, polegająca na ukazaniu rzeczywistości na kształt snu. Wierz Marii jest pełen optymizmu, co podkreśla tytuł. Świat marzeń jest dla podmiotu lirycznego źródłem szczęścia i nadziei.