W ‘Legendzie o świętym Aleksym’ mamy do czynienia z jednym ze średniowiecznych wzorców osobowych - ascetą. Doskonałym przykładem człowieka, który stanowi wzór do naśladowania jest św. Aleksy. Od najmłodszych lat był bardzo związany z Bogiem i kiedy przyszedł dzień jego ślubu, on postanowił wybrać inną drogę - został żebrakiem. Oddał swe szaty i majątek biednym, a sam oddał się ascezie. Swoją ucieczką bardzo zranił najbliższych, ale wiedział, że u boku żony nie będzie w pełni szczęśliwy i musiał odejść. We współczesnym świecie nie ma miejsca na podobne zachowania , ludzie bardziej obawiają się presji jaką wywierają na nich osoby z ich otoczenia. Myślę, że żaden człowiek nie jest w stanie żyć tak jak św. Aleksy, ponieważ boi się opinii innych na swój temat i dlatego żyje według utartych zasad. Rzadko zdarza się jakakolwiek odrębność, która jest najbardziej narażona na krytykę. Dlatego uważam, że w dzisiejszych czasach postać św. Aleksego jest potrzebna. Nie chodzi o to, aby poddawać się umartwianiu, ascezie i żebractwu, ale starać się żyć według własnego upodobania i rozumu, oczywiście nie łamiąc przy tym prawa, bo tylko przez to będziemy mieli świadomość swojego spełnienia i poczucia niezmarnowanego życia.