Czy zawsze można ocenić człowieka według tych samych kryteriów moralnych?
1 września 1939 r. wybuchła II wojna światowa, większość ludzi trafiało do obozów koncentracyjnych najczęściej byli to Żydzi, których traktowano jak zwierzęta, zamykano ich w gettach. Niemcy uważali ich za “podludzi”, gorszych rasowo. Człowieka nie można oceniać według tych samych kryteriów moralnych, bo człowiek znajduje się w rożnych okolicznościach. Odwołując sie do podanego fragmentu książki Hanny Krall “Zdążyć przed Panem Bogiem”, podczas drugiej wojny światowej ludzie znajdowali sie w warunkach ekstremalnych, dlatego postępują w różny sposób.
1 września 1939 r. wybuchła II wojna światowa, większość ludzi trafiało do obozów koncentracyjnych najczęściej byli to Żydzi, których traktowano jak zwierzęta, zamykano ich w gettach. Niemcy uważali ich za “podludzi”, gorszych rasowo. Człowieka nie można oceniać według tych samych kryteriów moralnych, bo człowiek znajduje się w rożnych okolicznościach. Odwołując sie do podanego fragmentu książki Hanny Krall “Zdążyć przed Panem Bogiem”, podczas drugiej wojny światowej ludzie znajdowali sie w warunkach ekstremalnych, dlatego postępują w różny sposób. Muszą wybierać miedzy dobrem a złem, a także nie każdy po miedzy dobrem własnym a dobrem innych. zachowania ludzi w różnych sytuacjach mogą być kontrowersyjne. Przykładem tego jest Marek Edelman, który ratuje życie Poli Lifszyc, narażając przy tym swoje. Edelman kieruje sie dobrem, nie może uratować wszystkich, ale ratuje pojedyncze osoby, za każdym razem narażając własne życie. Marek Edelman nie ocenia ludzi według tych samych kryteriów moralnych, dla niego każdy człowiek jest ważny. Zaś pola Lifszyc, która zauważyła ze jej matki nie ma w domu, narażała swoje życie żeby zdążyć do Treblinki ze swoją matką. Miała duże szanse aby przetrwać bo była młoda i ładna nie podobna do Żydówki, lecz ważniejsza dla niej jest miłość, nie chce żyć beż matki, chce być z nią do końca. kolejnym przykładem są pielęgniarki, które kierują sie dobrem, chcąc ratować ludzi łamiąc im kończyny, dzieciom podając cyjanek by ich śmierć była szybka i bezbolesna, ułatwiając im godne umieranie. Narażały przy tym własne życie skazując sieni na okrutną śmierć najpierw naprzód w bydlenczym wagonie a później śmierć w komorze gazowej. W normalnych warunkach takie zachowanie uznano by za nie etyczne w warunkach II wojny podkreśla jako zachowanie bohaterskie. Hanna Krall w swoim reportażu pozwala z całą stanowczością stwierdzić, ze kryteria moralne stosowane w ocenie człowieka muszą być powiązane z warunkami w jakich oni żyją i działają, warto jednak pamiętać o okolicznościach jakie towarzyszyły ówczesnym wydarzeniom.
