Książka pod tytułem „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza należy do najwybitniejszych dzieł, jaka wydała polska literatura. Największe wrażenie spośród wszystkich bohaterów wywarł na mnie Chilon Chilonides. Postaram się uzasadnić mój wybór na podstawie charakterystyki zawartej w lekturze.

Zacznę od tego, iż Chilon Chilonides miał świadomość o popełnieniu wielu błędów, nie wyrzekał się ich, ale szczerze żałował i próbował je naprawić. Doskonałym przykładem na powyższy argument jest zachowanie Chilona, kiedy ujrzawszy płonącego Glaukusa zdał sobie sprawę ze wszystkich krzywd, jakie wyrządził chrześcijanom. Glaukus mimo wielu niegodziwości ze strony Chilona przebaczył mu ukazując niezmierną miłość chrześcijańską. Skruszony Chilon chcąc naprawić swoje błędy oskarżył cezara o spalenie Rzymu na oczach całego zebranego ludu. Mimo tortur Chilon wykazał się niebywałą wytrwałością w swojej niedawno przyjętej wierze chrześcijańskiej. Wydarzenia te tak zmieniły Chilona, że się nawrócił i otrzymał chrzest z rąk Św. Pawła z Tarsu.

Po drugie Chilon Chilonides jest postacią chciwą, nie robi nic bezinteresownie, ale również charakteryzuje go ogromny spryt i czujność. Ma za zadanie odnaleźć Ligię. Dla pieniędzy postanawia wejść w szeregi chrześcijan. Podejmując trudne zadania wymagające odwagi, zawsze stara się zająć dogodną dla siebie pozycję, wybiera drogę, która może przynieść zysk.