Zdrowa, wewnętrzna rywalizacja zmieniła się w wojnę domową, a trener, który prowadził skoczków do medali wielkich imprez przestał być autorytetem. Razem z ludźmi będącymi wewnątrz polskich skoków narciarskich próbujemy zrozumieć, dlaczego zakończony sezon był najgorszym dla nas od wielu lat Na mistrzostwach świata w lotach narciarskich Kamil Stoch przepadł w kwalifikacjach. W Turnieju Czterech Skoczni zajął dopiero 23. miejsce, w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na 22. pozycji. Podwójny mistrz olimpijski i mistrz świata, zdobywca Kryształowej Kuli, który aż pięć poprzednich sezonów kończył w czołowej “10”, tej zimy zaledwie trzy z 26 startów skończył w Top 10. Dokładnie tyle samo razy nie kwalifikował się do konkursowej “50”, dokładnie tyle samo razy nie zdołał przebrnąć do finałowej “30”. Chcąc podsumować zimę 2015/2016 najlepiej robić to, patrząc na Stocha. Bo to wciąż nasz najlepszy zawodnik. As kadry A prowadzonej przez Łukasza Kruczka, czyli trenera, który po zdobyciu dwóch złotych medali olimpijskich, złota i dwóch brązów mistrzostw świata oraz Kryształowej Kuli, żegna się z polskimi skokami. As kadry, która teraz w całości zawiodła. Dlaczego tak się stało? Dlaczego honor ratować musieli zawodnicy kadry B? Dlaczego praktycznie jedynymi momentami radości dla kibiców były wyskoki debiutanta Andrzeja Stękały, pojedyncze udane występy Dawida Kubackiego i Macieja Kota oraz sukcesy Stefana Huli, którego trener Maciej Maciusiak nieoczekiwanie poprowadził do najlepszego sezonu w karierze?