Każdy w swoim życiu ma jakieś hobby. Pasję, którą chciałby kontynuować przez resztę swojego życia. Tylko co dla dorosłego człowieka powinno być ważniejsze? Pasja, czy racjonalne myślenie o swojej przyszłości? W tej kwestii każdy będzie miał odmienne zdanie, ale ja uważam, że powinniśmy kierować się zdrowym rozsądkiem, a przyjemności odstawić na drugi plan. Oczywiście najlepszym wyjściem byłoby połączenie swojego zawodu z czymś efektywnym i lubianym przez siebie. Niestety życie rzadko kiedy jest usłane różami i nie możemy od niego oczekiwać cudów. Żeby zapewnić sobie dobrą przyszłość i godnie się zestarzeć to musimy dojrzeć do myśli, że czeka nas rozstanie się ze swoimi zainteresowaniami. Pierwszym argumentem potwierdzającym moją tezę będzie wzięcie pod lupę bohatera „Choroby” Marka Lechkiego – Wojtka. Jest to człowiek biznesu – bogaty, z pomysłem na zarobek. Mężczyzna pomyślał racjonalnie o swojej przyszłości. Wyprowadził się z małego miasta dając sobie większą szansę na zdobycie dobrej posady. Bohater dzięki temu, że znalazł ciekawą pracę, ma czas na swoje pasje! Odnalazł zamiłowanie do książek, na które wcześniej nie starczało mu czasu! Zupełnie inaczej pokierował swoim życiem Rafał – z tekstu możemy wywnioskować, że jest pracownikiem Muzeum. Mężczyzna został w swoim małym mieście, odbierając sobie szansę na zdobycie lepszego stanowiska. Prawdopodobnie bohater ma problemy finansowe, ponieważ nie powodzi mu się w pracy. Bardzo mały ruch w Muzeum sprawia, że bohater czuje się zdołowany. ,,PANI HELA No to się cieszę. (rozgląda się po sali) I co, był ktoś dzisiaj? […] RAFAŁ Dwie osoby. Szukały szatni, myślały, że to tu. PANI HELA Na łykend zrobi się ruch. Jak zawsze zresztą Rafał uśmiecha się bez radości” Kolejny argument znajduje się w ,,Lalce” Bolesława Prusa. Wokulski zamiast zadbać o swoją przyszłość, usiłował „kupić” serce Panny Izabeli. Mężczyzna postanowił zdobyć dla niej majątek i jej zaimponować. Jego zauroczenie sprawiło nawet, że posunął się do zdrady narodu poprzez handel z Rosjanami. Gdyby bohater cały czas kierował się zdrowym rozsądkiem i kontynuował naukę to jego dzieje wyglądałyby zupełnie inaczej. Izabela Łęcka była jego pasją, obsesją. Przez nią zniszczył swoje życie, sprawił, że jego serce było smutne. Gdyby udało mu się wyleczyć z uczucia to kto wie? Może wróciłby do Paryża, do Geista i wspólnie stworzyliby zdumiewający wynalazek przyszłości? A tak zniszczył swoje szanse na lepsze życie… Tylko dlatego, że jego obsesyjna pasja przysłoniła mu oczy. Ostatni argument ukrywa się w filmie pt. „Król Lew II: Czas Simby”. Główny bohater – Simba, po ucieczce z rodzinnej ziemi znajduje wsparcie u Timona i Pumby. Razem z nimi zamieszkuje w przepięknym miejscu, gdzie ma wszystko pod dostatkiem – wodę, jedzenie i spokój. Zabawy z przyjaciółmi przeistaczają się w jego hobby – pasję, z którą ciężko mu się rozstać. Jednak gdy odnajduje go jego stara przyjaciółka – Nala – to bez zastanowienia decyduje się pomóc jej i swojemu ludowi. Porzucił swoje bajeczne siedlisko, swoje dotychczasowe życie, ponieważ kierował się zdrowym rozsądkiem. Dzięki jego decyzji udało mu się ocalić rodzinę, przyjaciół oraz przywrócić pokój na Lwiej Ziemi. Każdy z nas najchętniej szedłby za marzeniami, które prawie zawsze związane są z naszymi zainteresowaniami. Jednak dzięki powyższym przykładom wyraźnie widać, że czasem jest to dla nas zgubne. Musimy racjonalnie myśleć i podejmować słuszne decyzje, ponieważ jak dobrze wybierzemy to mamy dużą szansę na znalezienie czasu / środków na kontynuowanie naszych pasji.