Lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku przyniosły Polsce wiele zmian politycznych i gospodarczych. Przede wszystkim związane były one z przejściem od gospodarki centralnie planowanej na rynkową. Polityka decentralizacji państwa przyczyniła się do przekazania znacznej ilości zadań i kompetencji na niższe szczeble władzy. Podstawowa forma organizacji regionalnego oraz lokalnego życia publicznego to samorząd terytorialny. Od pierwszego stycznia 1999 r. terytorium naszego kraju podzielone zostało na: gminy, powiaty, województwa. Wg danych Głównego Urzędu Statystycznego z dnia pierwszego stycznia 2010 r., w Polsce jest szesnaście województw, trzysta siedemdziesiąt dziewięć powiatów oraz dwa tysiące czterysta siedemdziesiąt dziewięć gmin. W naszym kraju działalność administracyjną prowadzą tak zwane organy administracji publicznej. Biorąc pod uwagę zasięg terytorialny oddziaływania administracji, owe organy możemy podzielić ba centralne i terenowe. Terenowe to te, których kompetencje rozciągają się na określoną część obszaru kraju. Należą do nich wyżej wymienione gminy, powiaty i województwa. W województwie władzę na szczeblu rządowym reprezentuje wojewoda, powoływany przez premiera RP. Na szczeblu samorządowym działa sejmik i zarząd województwa. W powiecie władzę ustawodawczą pełni rada powiatu, zaś wykonawczą zarząd powiatu ze starostą na czele. Organ administracji samorządowej gminnego szczebla stanowi rada gminy – władza ustawodawcza oraz wójt, burmistrz, bądź prezydent miasta. Gmina działa na rzecz wspierania pomysłów samorządowych wśród jej mieszkańców, w tym zwłaszcza młodzieży.