Legenda Węgiełka jako alegoria miłości Wokulskiego do Izabeli

Legenda Węgiełka bohatera powieści Bolesława Prusa pod tytułem “Lalka” idealnie obrazuje relację pomiędzy głównymi bohaterami: Stanisławem Wokulskim, którego symbolizuje Kowal i Izabele Łęcką, której odpowiednikiem jest śpiąca panna. Historia o śpiącej pannie i Kowalu, którą opowiada Węgiełek to idealna alegoria losów Wokulskiego, który podobnie jak legendarny Kowal był skazany na nieszczęśliwą, niemożliwą do osiągnięcia miłość. Miłość od pierwszego wejrzenia, której towarzyszy szereg różnego rodzaju niedogodności i przeszkód. W legendzie Węgiełka, którą opowiadał mu jeszcze jego dziadek, na drodze do szczęścia Kowala stały straszne zjawy i lęk, który musiał przezwyciężyć oraz szpilka, która stała się kluczowym elementem.

Legenda Węgiełka bohatera powieści Bolesława Prusa pod tytułem “Lalka” idealnie obrazuje relację pomiędzy głównymi bohaterami: Stanisławem Wokulskim, którego symbolizuje Kowal i Izabele Łęcką, której odpowiednikiem jest śpiąca panna.

Historia o śpiącej pannie i Kowalu, którą opowiada Węgiełek to idealna alegoria losów Wokulskiego, który podobnie jak legendarny Kowal był skazany na nieszczęśliwą, niemożliwą do osiągnięcia miłość. Miłość od pierwszego wejrzenia, której towarzyszy szereg różnego rodzaju niedogodności i przeszkód. W legendzie Węgiełka, którą opowiadał mu jeszcze jego dziadek, na drodze do szczęścia Kowala stały straszne zjawy i lęk, który musiał przezwyciężyć oraz szpilka, która stała się kluczowym elementem. Tak samo na drodze Stanisława Wokulskiego do ukochanej Izabeli stało wiele przeszkód.

Kowala i Stanisława łączy wiele wspólnych elementów, obaj podobnie zareagowali na poznanie swojej miłości. Bohater legendy od momentu, gdy po raz pierwszy zobaczył śpiącą pannę, nie mógł skupić się na niczym innym. Wokulski również wciąż rozmyślał o Łęckiej, obojętne mu były losy sklepu, nie mógł się skupić, wciąż chodził roztargniony. Symbol Stanisława - Kowal zanim wybrał się w drogę do jamy, tak samo jak Wokulski wcześniej przygotował się do tego, wybrał się z wizytą do zielarki, by zasięgnąć u niej rady. Dopiero potem wybrał się w drogę do szczerozłotego łoża, którą pokonywał z uporem, nie zważając i nie ulegając atakującym go zjawom. Idealnie obrazuje to postać Stanisława, który od momentu zauroczenia skrupulatnie realizuje obrany plan zdobycia tej jedynej. Najpierw udaje się do Bułgarii, by powiększyć swój majątek, który ma mu ułatwić zbliżenie się do wyższej stanem, otoczonej bogactwami, wywodzącej się z arystokracji Izabeli. Następnie pomaga w jej trudnej sytuacji finansowej: kupuje srebrne serwisy i kamienice Łęckich, zakłada spółkę handlową, by wkupić się do wyższych sfer. Nie zraża się niepowodzeniami, odtrąceniami ze strony Izabeli, która jest jego “śpiącą panną”. Wokulski tak samo jak Kowal poświęcił swoje życie na osiągnięcie obranego sobie celu. Szpilka wbita w głowę śpiącej panny może symbolizować sytuacje, gdy Wokulski jest naprawdę blisko zdobycia Izabeli, zaręcza się z nią, co symbolizuje próbę wyciągnięcia szpili i tragedię - rozpoznanie zdrady, której dopuściła się ukochana Stanisława, co mogło się skończyć tak samo jak w przypadku Kowala śmiercią. Gdyż bohater “Lalki”, próbował targnąć się na swoje życie, jednak został uratowany.

Historia opowiedziana przez Węgiełka to alegoria miłości Stanisława i Izabeli. Losy bohaterów z „Lalki” symbolizuje losy Kowala i śpiącej panny. Wokulski i Kowal starają się zdobyć swą ukochaną, co w efekcie kończy się tragedią w obu przypadkach. Opowieść mogła być również ostrzeżeniem i przestrogą dla Wokulskiego, by nie obierał drogi Kowala i ślepo nie próbował zdobyć nieosiągalnego celu.