Ludzie różnią się od siebie charakterem, wyglądem, wiekiem, płcią, swoimi zainteresowaniami i poglądami na życie. Jednak coś ich ze sobą łączy: nikt bowiem nie potrafi tak walczyć i cierpieć, nienawidzić otwarcie i wprost, i kochać, kochać tak mocno, jak tylko potrafi człowiek. Tę dwoistość natury ludzkiej G. Lichtenberg zawarł w zdaniu: “Nic nie jest tak miękkie i tak twarde jak serce człowieka”. Według mnie świat pełen jest ludzi okrutnych, o sercach z kamienia.Niemniej jednak możemy spotkać osoby o miękkim sercu, zarówno w literaturze jak i w życiu codziennym.

       Na początku chciałabym przedstawić argumenty potwierdzające moje stwierdzenie, iż ludzi o twardym sercu jest więcej. Zacznę od postaci literackich.

Za pierwszy przykład posłuży mi postać Pana Perrego, bohatera utworu N.H. Kleinbaum pt.:,,Stowarzyszenie Umarłych Poetów’’. Mężczyzna ten był surowym ojcem, który nie znosil sprzeciwu, miał plany wobec przyszłości swego syna Neila i nic nie było w stanie zmienić jego decyzji. Traktował syna przedmiotowo i w ogóle nie brał pod uwagę pragnień i prawdziwych potrzeb chłopca. Niewątpliwie Pan Perry byl człowiekiem o skamieniałym sercu, czasami mogłoby się wydawać, że nie posiadał go wcale. Rygorystyczne dzialania mężczyzny doprowadziły do tragicznej śmierci Neila.

        Kolejnym przykładem osoby o twardym sercu może być tytułowy ,,Skąpiec'' Moliera. Harpagon to postać odrażająca, to obłudny , pozbawiony skrupułów człowiek.

Nigdy nie dbał i nie troszczył się o własne dzieci, nie zależało mu na ich szczęściu i nie łączyła go z nimi żadna więź emocjonalna. Skąpiec żył w świecie, w którym nie miłość, nie uczucie, rodzina, przyjaciele, lecz pieniądze są najistotniejszą wartością.

        W ,,Opowieści wigilijnej'' Karola Dickensa możemy odnaleźć postać, która była odbierana jako osoba o twardym sercu.

Ebenezer Scrooge, bo tak nazywa się ten bohater, w głębi duszy jednak nie był złym człowiekiem i potrafił okazać, że ma miękkie serce. Na oziębłość i chorobliwe skąpstwo mężczyzny miało wpływ jego dzieciństwo. Został odtrącony przez ojca, odesłany do szkoły znajdującej się daleko od domu, a w dorosłym życiu opuściła go ukochana kobieta. Pod wpływem trzech duchów, przechodzi on przemianę i staje się lepszym człowiekiem.

        Następne argumenty mają swoje źródło we współczesnym życiu codziennym.
            Często czytamy w tabloidach, np. o przypadkach porzucenia dziecka przez rodziców.  Tak okrutna postawa to również przykład na to, że ,, nic nie jest tak twarde jak serce człowieka''.
        Jednak człowiek w skali okrucieństwa może posunąć się jeszcze bardziej. Ostatnimi czasy światem wstrząsnęła "sztuka" Guillermo Vargasa. Pochodzący z Kostaryki "artysta" przywiązał chorego psa do ściany galerii w Mangui. Dodatkowo w Internecie pojawiły się zdjęcia przywiązanego do ściany sznurem zwierzęcia. Co więcej, Vargas nazwał psa - sztuką, a sztukę - "Umierającym eksponatem". Istną kompromitacją jest to, że kilka lat temu,  owe "dzieło"  zostało wybrane do reprezentowania Kostaryki w Hondurasie. Mało tego, mimo że "eksponat" znajdował się w galerii, to ludzie przechodzili obok niego obojętnie,nie zwracali uwagi lub robili zdjęcia, traktując skatowane zwierzę jak rzecz.

Niestety, to nie jest odosobniony przykład okrucieństwa, do jakiego człowiek jest zdolny. Rzeczywistość jest brutalna, a ludzie codziennie ukazują swoją mroczną stronę.Przykład Vargasa tylko potwierdza to, że na świecie nie brakuje ludzi, którzy nie cofną się przed niczym, by zyskać sławę i pieniądze, ludzi o twardym sercu.

        Mimo wszystko we współczesnym świecie, można spotkać osoby o miękkim sercu. Najlepszym tego przykładem mogą być postawy Marka Kamińskiego i Jasia Meli.

Marek Kamiński pomógł niepełnosprawnemu chłopcu zaakceptować siebie takim, jakim jest i wraz z nim wyruszył na wyprawę ,,Razem na Biegun’’, która obejmowała oba bieguny. Dzięki Kamińskiemu i wielu innym wspaniałym ludziom, Janek odzyskał nadzieję na powrót do normalnego życia. Jasiek Mela nieraz udowodnił, że jest człowiekiem, dla którego nie istnieją horyzonty. Idzie tam, dokąd chce i sięga po to, o czym zamarzy, bo spełnianie marzeń to jego specjalność … Dziś prowadzi Fundację Poza Horyzonty, by dać nadzieję innym.

       Literatura również może poszczycić się przykładem postaci o dobrym sercu,

takim jak pani Róża, druga tytułowa bohaterka utworu Erica-Emmanuela Schmitta pt.:,, Oskar i pani Róża’’. Wyjątkowość kobiety polegała na tym, iż potrafiła otwarcie rozmawiać z Oskarem o jego chorobie i śmierci. Była dla dziecka wsparciem, kiedy jego rodzice odwrócili się od niego, nie potrafili z nim rozmawiać i bali się spojrzeć mu w oczy. Dzięki Róży życie Oskara nabrało sensu. Ponadto kobieta swój wolny czas poświęcała także innym chorym dzieciom, z którymi miała bardzo dobry kontakt, rozumiała je, wspierała, a także zarażała swoją pozytywną energią i optymistycznym nastawieniem do życia. Gdyby na świecie było więcej takich ludzi, wszystko wydawałoby się prostsze i łatwiejsze do zaakceptowania.

         Myślę, że w świetle przytoczonych argumentów, udało mi się obronić słuszność postawionej przeze mnie tezy, że zarówno w świecie rzeczywistym, jak i w literaturze,  więcej jest osób  okrutnych, które mają serca z kamienia, choć zdarzają się ludzie o miękkim sercu. Jest ich jednak dużo mniej i są to przykłady jednostkowe.  Jak powiedział Albert Einstein ,, Problemem naszego wieku nie jest bomba atomowa, lecz serce ludzkie''. Ja dodałabym, że jet to problem odwieczny i nadal, niestety, aktualny.