
Definicje
pożar – niekontrolowany proces spalania w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Warunkiem zapoczątkowania i przebiegu procesu jakim jest pożar (podobnie jak w procesie spalania) jest istnienie trójkąta spalania: materiał palny, utleniacz, bodziec energetyczny. miejscowe zagrożenie - zdarzenie wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody, niebędące pożarem ani klęską żywiołową, stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków. klęska żywiołowa (kataklizm) – ekstremalne zjawisko naturalne powodujące znaczne szkody na terenie objętym tym zjawiskiem, pozostawiające po sobie często zmieniony obraz powierzchni ziemi.
pożar – niekontrolowany proces spalania w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Warunkiem zapoczątkowania i przebiegu procesu jakim jest pożar (podobnie jak w procesie spalania) jest istnienie trójkąta spalania: materiał palny, utleniacz, bodziec energetyczny. miejscowe zagrożenie - zdarzenie wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody, niebędące pożarem ani klęską żywiołową, stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków. klęska żywiołowa (kataklizm) – ekstremalne zjawisko naturalne powodujące znaczne szkody na terenie objętym tym zjawiskiem, pozostawiające po sobie często zmieniony obraz powierzchni ziemi. (powódź, susza, trzęsienie ziemi, huragan, tornado). dziedziny ratownictwa — należy przez to rozumieć walkę z pożarami, ratownictwo techniczne, chemiczne, ekologiczne i medyczne; działania ratownicze - nazywamy każdą czynność podjętą w celu ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska, a także likwidację przyczyn powstania pożaru, wystąpienia klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia; podstawowe czynności ratownicze - należy przez to rozumieć czynności wykonywane w poszczególnych dziedzinach ratownictwa przez wszystkich ratowników podmiotów ksrg, specjalistyczne czynności ratownicze - należy przez to rozumieć czynności wykonywane z użyciem sprzętu specjalistycznego przez odpowiednio przeszkolonych ratowników podmiotów ksrg; pomocnicze specjalistyczne czynności ratownicze - rozumie się przez to działania Państwowej Straży Pożarnej w ramach udzielanej pomocy innym służbom ratowniczym, z wyłączeniem działań porządkowo-ochronnych, zastrzeżonych dla innych jednostek podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, medyczne działania ratownicze – należy przez to rozumieć działania z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy i medycznych czynności ratunkowych, gotowość operacyjna - należy przez to rozumieć zdolność do realizowania czynności ratowniczych w poszczególnych dziedzinach ratownictwa; podmioty ksrg - należy przez to rozumieć jednostki Państwowej Straży Pożarnej, inne jednostki ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, włączone do ksrg, inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz podmioty, które dobrowolnie w drodze umowy cywilnoprawnej zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych; kierowanie działaniem ratowniczym - należy przez to rozumieć planowanie, organizowanie, nadzorowanie i koordynowanie działań ratowniczych; przejęcie kierowania działaniem ratowniczym - należy przez to rozumieć wstąpienie w prawa i obowiązki kierującego działaniem ratowniczym; wykonanie dostępu – należy przez to rozumieć stworzenie możliwości oceny stanu poszkodowanego i możliwości jego przemieszczenia; zdarzenie pojedyncze - należy przez to rozumieć zdarzenie, którego zagrożenia dotyczą jednej osoby poszkodowanej; zdarzenie mnogie - należy przez to rozumieć zdarzenie, którego zagrożenia dotyczą więcej niż jednej osoby poszkodowanej znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ale określone w wyniku segregacji poszkodowanych zapotrzebowanie na kwalifikowaną pierwszą pomoc i medyczne czynności ratunkowe realizowane w trybie natychmiastowym nie przekracza możliwości sił i środków podmiotów ratowniczych obecnych na miejscu zdarzenia; zdarzenie masowe - należy przez to rozumieć zdarzenie, w wyniku którego określone w procesie segregacji poszkodowanych zapotrzebowanie na kwalifikowaną pierwszą pomoc i medyczne czynności ratunkowe realizowane w trybie natychmiastowym przekracza możliwości sił i środków podmiotów ratowniczych obecnych na miejscu zdarzenia w danej fazie działań ratowniczych; zdarzenie nadzwyczajne - należy przez to rozumieć zdarzenie, w którym liczba osób zagrożonych i poszkodowanych, rozmiar i stopień uszkodzenia środowiska i mienia oraz zniszczenia infrastruktury uniemożliwiają kontrolę przebiegu zdarzenia przez organy władzy publicznej. awaria - nagłe uszkodzenie obiektu (budynku lub urządzenia technologicznego), powodujące przerwę w jego użytkowaniu lub utratę jego własności funkcyjnych, stwarzającego zagrożenie dla życia lub mienia; materiał niebezpieczny – jest to materiał, który ze względu na swe właściwości chemiczne, fizyczne lub biologiczne może (w razie nieprawidłowego obchodzenia się z nim, awarii w związku z przewozem) - spowodować zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego albo zniszczenia lub uszkodzenia dóbr materialnych. neutralizacja – jest to proces zobojętniania substancji, czyli wykluczenie jej niepożądanych właściwości fizyko-chemicznych; sorpcja – jest to pochłanianie gazów, par cieczy, par substancji stałych i ciał rozproszonych w cieczach przez ciała porowate (sorbenty). ADR – europejska umowa dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych; RID – europejska umowa dotycząca międzynarodowego przewozu kolejowego towarów niebezpiecznych. Dolna Granica Wybuchowości (DGW) - jest to najniższe stężenie substancji palnej (gazów, par, pyłów) w mieszaninie z powietrzem, przy której może nastąpić zapalenie się substancji (wybuch) pod wpływem bodźca termicznego; Górna Granica Wybuchowości (GGW) - jest to najwyższe stężenie substancji palnej (gazów, par, pyłów) w mieszaninie z powietrzem, przy której jeszcze nastąpi zapalenie się substancji (wybuch) pod wpływem bodźca termicznego. strefa zagrożenia wybuchem – to przestrzeń, w której może występować mieszanina substancji palnej z powietrzem o stężeniu zawartym między dolną i górną granicą wybuchowości; próg wyczuwalności węchowej - jest to dana liczbowa określająca minimalną ilość danej substancji w atmosferze, która może być już wyczuwalna przez zmysł powonienia człowieka; gęstość względem powietrza – jest to stosunek gęstości gazów, par danej substancji do gęstości powietrza. dawka - ilość substancji trującej, konieczną do wywołania widocznych objawów zatrucia. Dawki trujące substancji w stanie stałym i ciekłym określa się w mili¬gramach lub w gramach na kilogram masy ciała. Z dwóch substancji trujących bardziej toksyczna jest ta, której dawka wywołująca zatrucie jest mniejsza. dawka trująca (DT) - oznacza najmniejszą ilość substancji trującej wywołującą wyraźne objawy zatrucia. dawka śmiertelna (DL) - oznacza najmniejszą ilość substancji trującej powodującą zejście śmiertelne. katastrofa – nagłe i nieoczekiwane wydarzenie niosące ze sobą negatywne skutki: straty materialne oraz straty w ludziach, których nie można opanować siłami i środkami władz lokalnych. rodzaje katastrof: (naturalne i antropogeniczne) komunikacyjne, budowlane, chemiczne, ekologiczne, przemysłowe. specjalistyczna grupa ratownicza – pododdział ratowników posiadający specjalistyczne przeszkolenie i uprawnienia, wyposażony w sprzęt dostosowany do wykonywania specjalistycznego zadania ratowniczego, w sile uzależnionej od specyfiki danej specjalności, zmiana służbowa – zespół ratowników pełniących służbę w układzie zmianowym, przydzielonych w zależności od przygotowania i stanowiska na określone funkcje w rotach, zastępach, sekcjach i
