Wiersz Cypriana Kamila Norwida pt. „Moja piosnka II” i utwór Juliusza Słowackiego „Hymn[Smutno mi Boże]” to dzieła które powstały w okresie romantyzmu. Oba ukazują tęsknotę za ojczyzną, lecz każdy z nich ukazuje ją w inny sposób. Norwid napisał swoje dzieło podczas emigracji w Ameryce. Można więc stwierdzić, że podmiotem lirycznym jest sam autor utworu. Wskazują na to czasowniki osobowe. Adresatem w tym wierszu jest Bóg, o czym świadczą zwroty „Tęskno mi, Panie”. Trzy pierwsze strofy zaczynają się od słów „ do kraju tego”. Ukazana jest tu tęsknota podmiotu za ojczyzną. Bohater przebywając daleko od Polski, idealizuje ją. Według niego wszyscy Polacy szanują się nawzajem i są bardzo religijni. Uważa również rodaków za ludzi kochających przyrodę. Podmiot liryczny tęskni za bliską osobą, z którą stracił kontakt. Czuje się osamotniony. O swoich problemach opowiada Bogu. W piątej strofie bohater wyraża tęsknotę do ludzi szczerych, którzy wiedzą, co jest dobre, a co złe. „ Moja piosnka II” składa się z sześciu zwrotek i każda z nich ma po cztery wersy. Pojawiają się epitety „pierwsze ukłony”, pytania retoryczne „Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie stoi?”, neologizmy „ bez-tęsknoty”. Świadczą one o głębokich emocjach podmiotu lirycznego i nadają one wierszu podniosły charakter. Słowacki stworzył swoje dzieło podczas podróży morskiej do Aleksandrii. Podmiotem litycznym w tym utworze jest człowiek, który ukazuje swoje lęki i pragnienia. Bohater wyznaje, że przed ludźmi maskuje prawdziwe uczucie i tylko Bogu pokaże kim naprawdę jest. Wypowiedź podmiotu lirycznego ma charakter spowiedzi. Zwierza się Bogu z ogarniającego go smutku, który nie pozwala mu cieszyć się pięknem otaczającego go krajobrazu. Bohater cierpi, gdyż tęskni za ojczyzną i rodziną. Mówi o tym, że niedawno widział bociany, które przypomniały mu o Polsce. Podmiot liryczny to emigrant, któremu brak nadziei na powrót do ojczyzny i rodzinnego domu. W ostatniej zwrotce ukazane jest wyznanie, że pomimo tego że bohater jest świadomy przemijalności życia, to jest w nim obecny bunt. Wiersz jest zbudowany z ośmiu strof. Każda z nich kończy się słowami „ Smutno mi, Boże”. Podsumowując, uważam że oba utwory łączy tęsknota za ojczyzną i bliskimi osobami. Adresatami jest w nich Bóg. Obaj autorzy zastosowali powtórzenia pewnych zwrotów i użyli motywu bociana. Oprócz podobieństw w tych utworach są również różnice. „Moja piosnka II” ma charakter osobisty, o czym świadczy wielokropek na końcu wiersza. Zaś utwór Słowackiego jest bardziej podniosły. Poeci choć ukazali podobną tematykę w swoich dziełach, to każde z nich wywołuje inne uczucia u odbiorcy.