Sen nocy letniej jest najbardziej udaną sztuką Szekspira. Dzięki urokowi, magii bardzo chętnie sięgają po niego reżyserzy którzy przez ówczesną technikę montażu i nie tylko. Pozwala rozwiną swoje skrzydła przez to możemy poznawać i przeżywać historię tak jakby w tych czasach w których żył. Trójkąt miłośny Demetriusz i Lizande darzą uczyciem Hermię lecz jak zawsze bywa ona darzy tylko jednego Lizande. Niestety ojciec przyrzekł jej rękę rodzinie Demetriusza, w którym kochała się Helena która wychodziła za księcia Toskańskiego. Pewnego dnia Lizande i swoją ukochana postanawiają uciec do lasu. Demetriusz postanowił ich śledzić, nie wiedząc że sam jest śledziony przez Haline. Miłośne wyznania i słowa Demetriusza który opędzał się od Haliny, w padły uszy królowi elfów Oberon. Reżyser Michael Hoffman idealnie wprowadził w nas krainę Szekspira. Dzięki Scenerii która bała bardzo dobrze dopracowana lecz nie do końca zrozumiane przeniesienie akcji z Aten do XIX-wiecznej toskani lecz może to dlatego że on kojarzy się z miłością. Realistyczne stroje które były dopracowane do każdego milimetra tkaniny przez kostiumologów pozwalały zobaczyć kunszt ówczesnych swoistych artystów krawców którzy bogacili ręcznie kamieniami, naciami dzieła które potem z dumą nosili mężczyźni i kobiety na co dzień jak i w święta. Znakomita obsada gwiazdorska jeszcze wzbogaciła tą ekranizacje dzięki takim aktorą jak
Rupert Everett, Michelle Pfeiffer, Calista Flockhart, Kevin Kline. Dzięki temu wszystkiemu film jest perłą samą sobie i warto to obejrzeć nawet gdy nie lubimy tej tematyki.