WSTĘP Śmierć to nieunikniona, przerażająca rzeczywistość, która dotyka każdy żywy organizm. Śmierć jest jedyną rzeczą, której w życiu możemy być pewni, ale z drugiej strony ogromną niewiadomą. Nikt nie wiem co czeka go po śmierci i właśnie to jest w niej przerażające. TEZA Przeróżni twórcy tekstów kultury starają się ukazać śmierć w sposób, który oswoiłby człowieka ze śmiercią. ROZWINIĘCIE Ilustracje Zofii Stryjeńskiej do Trenów Jana Kochanowskiego Ilustracje Zofii Stryjeńskiej do Trenów Jana Kochanowskiego nie są oczywiste w ukazaniu śmierci. Charakteryzuje je brak typowych symboli śmierci takich jak na przykład kościotrup. Może się wręcz wydawać, że są to ilustracje z bajki dla dzieci. Na jednym z obrazów widać nawiązanie do Trenu X . Urszule przedstawiono tam pośród ptaków, co miało ukazać powiązanie jej śmierci z rajskim ogrodem, a fakt , że ptaki odlatują miał pokazać przemijalność życia. Śmierć na obu ilustracjach jest wyrazie zaznaczona przez pojawiając się grób. Można też zauważyć , że autorka stara się pokazać, że stan , w którym znal złą się Urszula jest lekki i błogi( wskazują na to latające stworzenia i cały klimat obrazu). NA drugiej ilustracji zauważamy nawiązanie do Trenu VII , ponieważ dziewczynka jest ukazana śpiąca w łóżeczku. Można też nawiązać tu do motywu Thanatos czyli śmierci przedstawionej jako sen. „Maria: [Śmierć wszystko zmiecie]” Antoni Malczewski w wierszu przedstawia różne odsłony śmierci, wierząc, że śmierć nie jest kresem wszystkiego. Pokazuje , że niezależnie kim jesteś i jak postępujesz , śmierć i tak cię spotka. Jak pisze Malczewski „Bo na tym świecie Śmierć wszystko zmiecie/Robak się lęgnie i w bujnym kwiecie”. „Marność” Tematem wiersza Daniela Naborowskiego jest przemijanie, nietrwałość ludzkiego bytowania na ziemi, całej natury. Ziemskie problemy radości i kłopoty okazują się tylko ulotną chwilą, niczym wobec śmierci i wieczności. Naborowski uważa, że żyjąc zgodnie z boskimi przykazaniami, uczciwie i godnie, moralnie nie musimy obawiać się śmierci, wiecznej kary, potępienia. Niepewność istnienia, śmierć stanie się tylko fraszką dla tego, kto wybierze drogę cnoty. ZAKOŃCZENIE Każdy artysta piszący o śmierci miał swój sposób na jej zaakceptowanie. Pokazywali, że choć jest ona nieunikniona nie musi być rodzajem kary lecz symbolem przemijania , które wbrew pozorom nie jest tak przerażające jak wszystkim się wydaje.