Okres dorastania młodzieży wiąże się nierozerwalnie z kształtowaniem własnej tożsamości. Jego przejawem jest chęć poznawania, eksperymentowania, sprawdzania „co mogę zrobić”, „na co mnie stać”. Ta chęć pcha nastolatków do zapalenia tego pierwszego papierosa a później następnego i następnego. Ta chęć staje się coraz poważniejszym problemem, nie tylko dla nas nauczycieli ale również dla rodziców. Temu zjawisku sprzyja prawie wszystko: starsze rodzeństwo, palący rodzice, rówieśnicy w szkole, koledzy z sąsiedztwa. W okresie dorastania możemy zauważyć jaki wpływ mają palący członkowie rodziny. Zaobserwowano dwa czynniki wpływające na chęć palenia: naśladownictwo i przyzwyczajenie do dymu papierosowego. Młodzież taka nie widzi nic złego w tym, że pali, bo rodzice robią to samo; dym i smak papierosów nie przeszkadza, gdyż jest do niego przyzwyczajony. Palenie papierosów przez młodzież w okresie dorastania jest przez nich postrzegana jako przejaw dorosłości. Ciekawość jak smakuje papieros popycha nastolatka do zapalenia najpierw tego pierwszego a później następnego. Młodzi ludzie bardzo często palą dla odprężenia, odreagowania na stres, frustrację. Najczęściej palenie papierosów następuje wskutek zachęty kolegów, palą bo nie chcą być wyśmiani, nie chcą być „maminsynkami”, palą aby upodobnić się do rówieśników. Nawyk palenia najbardziej i najszybciej szerzy się u tych osób którzy nie dotrzymują kroku swoim rówieśnikom, nie potrafią dostosować się do reguł jakie panują w danej szkole, nie biorą udziału w imprezach szkolnych nie żyją życiem szkoły. Osoby takie szukają poparcia i aprobaty u osób które postrzegane są w szkole jako „buntujące się” do panujących zasad. To chęć zaimponowania przed kolegami i koleżankami, pokazanie że umie się zbuntować przeciwko światu dorosłych, którzy zabraniają mu palić, że nikt nie będzie mu mówił co ma robić a co nie, czego wolno a czego nie wolno. Palenie tytoniu nie rozwiązuje jednak jego problemów i obaw, niekiedy wręcz odwrotnie przysparza jeszcze więcej kłopotów i komplikacji co niejednokrotnie przejawia się konfliktami w szkole. Nawyk ten obserwujemy u osób, które mają ze sobą styczność, które wzajemnie się do siebie upodabniają. Dochodzi do tego na skutek przyswajania zachowań i nawyków innych osób z którymi przebywamy, spotykamy się. To w grupie trudno nam powiedzieć „nie”, kiedy inni namawiają nas do zapalenia papierosa, nie umiemy być pewni siebie nie pogodzimy się z odrzuceniem przez grupę . To brak pewności siebie, brak adekwatnego poczucia własnej wartości popycha młodzież do nawyku papierosa. Palenie to niejako przełamanie tabu jakie jest wpajane od najmłodszych lat. Poprzez palenie możemy zaskarbić sobie uznanie wśród rówieśników, daje nam to poczucie niezależności, czujemy się dorośli. Ale to tylko pozory które powinniśmy próbować wyeliminować z życia młodzieży. To na nas nauczycielach i rodzicach spoczywa obowiązek szerzenia dobrych nawyków i zdrowego życia. To my powinniśmy im pokazać co w życiu jest najlepsze, jak bronić się przed słabostkami i umieć odmawiać, jak być asertywnym już od najmłodszych lat.