gdy otwierał oczy i spoglądał na dziewczynę czuł w środku pożar. Opisuje, że jej sposób poruszania się był wręcz anielski, a słowa inne niż ludzka mowa. W ostatniej strofie mężczyzna daje do zrozumienia, że kobieta była, ale obecnie nie ma jej w życiu mężczyzny i nie może pogodzić się z jej stratą. W wierszu Jana Kochanowskiego “Do Magdaleny” podmiotem lirycznym również jest mężczyzna, który zwraca się do ukochanej kobiety. W początkowych wersach prosi, aby kobieta ukazała mu swoją twarz, którą porównuje do róży. Dalej mówi, że dziewczyna ma złote włosy i oczy jak gwiazdy. W kolejnych wersach opisuje różane usta kobiety, zęby białe jak perły, idealny biust i ręce, które porównuje do alabastru, w których kobieta zamknęła serce mężczyzny. Po opisie zewnętrznym wybranki mężczyzna zdaje sobie chwilowo sprawę z tego jaka dziewczyna jest cudowna, wyjątkowa i nie ma co liczyć na jej odwzajemnione uczucia. W ostatnich wersach podmiot opisuje swój stan zakochania. Mówi, że odbiera mu mowę na widok kobiety, słyszy dzwonienie w uszach i widzi przed oczami ciemność. Kolejny wiersz to również utwór Jana Kochanowskiego o tytule “Raki”. Poeta napisał fraszkę tak, że można ją czytać na dwa sposoby, od lewej do prawej strony i na odwrót. Wersy czytane od lewej do prawej mówią o zaletach kobiet. Podmiotem lirycznym są mężczyźni, którzy mówią, że kobiety kochają bezinteresownie, nie kłamią, pragną miłości a nie pieniędzy