Miłość bez warunków. W mojej pracy słowo miłość wstępuje bardzo często. Chciałam, aby wypracowanie nie opierało się wyłącznie na tym słowie, ale nie znalazłam innego zamiennika, którym mogłabym zastąpić Ten wyraz. Już samo to skłoniło mnie to refleksji, że o miłości można pisać tomy książek, ale żadne inne określenie nie zdefiniuje tego ogromu, czym jest miłość. Miłość to termin, które zna każdy, jednakże nie ma jednej uniwersalnej reguły, która wytłumaczyłaby to pojecie. Od wieków pojęcie miłości opiera się próbom zdefiniowania i choć mnóstwo utalentowanych artystów usiłowało wyrazić miłość poprzez muzykę, sztukę czy poezje to nie została ona dokładnie sprecyzowana. Myślę, że wszyscy ludzie do końca swego istnienia będą zadawali sobie pytanie, czym jest ta jedyna, najpiękniejsza i niepowtarzalna miłość, ale do końca zostanie ona nieodgadnietą i tajemniczą zagadka. Poszukując informacji, na czym mogłabym oprzeć swoja prace napotykałam nie jednokrotnie różne aspekty miłości. To jest miłość platoniczna, przyjacielska, braterska, rodzicielska, ale także ślepa, szalona, zdradliwa. Najbliższym mojej pracy okazał się podział miłości wg Josha Mcdowella chrześcijańskiego mówcę i ewangelizatora. Mianowicie wyróżnił trzy rodzaje miłości: miłości pod warunkiem, powodu i bezwarunkowej. Pierwszy typ miłości jest dla wielu ludzi jedynym znanym rodzajem. Jest to miłość, którą dajemy lub przyjmujemy, gdy spełnione są pewne wymagania. Żeby na nią zasłużyć, trzeba coś zrobić. Rodzice często wyrażają ten rodzaj miłości, mówiąc swoim dzieciom: jeśli będziesz miał dobre stopnie, jeśli będziesz się ubierał i zachowywał tak, jak chcemy, wówczas będziesz kochany. Jej motywacja jest z gruntu egoistyczna. Jej celem jest uzyskanie czegoś w zamian za miłość. Drugi typ miłości to miłość z powodu. Polega ona na tym, że kocha się kogoś za to, kim jest, co ma lub co robi. Innymi słowy, miłość tę tworzy pewien warunek lub cecha w życiu kochanej osoby. Miłość z powodu często mówi: Kocham cię, ponieważ jesteś ładna, Kocham cię, bo dajesz mi poczucie bezpieczeństwa Kocham cię, dlatego, że jesteś inny niż wszyscy, popularny, sławny, itd. Trzeci typ miłości to miłość bez warunków. Miłość ta mówi: Kocham cię pomimo tego, co może głęboko w tobie tkwić. Kocham cię bez względu na to, co może się zmienić. Nie możesz zrobić nic, żeby powstrzymać moją miłość. Zna jej niedoskonałości i wady, a mimo to całkowicie akceptuje tę osobę, nie żądając niczego w zamian. Tego rodzaju miłości się nie zdobywa. Nic nie można zrobić, żeby była silniejsza, ani żeby ją powstrzymać. Nie jest niczym uwarunkowana. I tą ostatnią odmianą miłości zajmę się w swojej pracy. O miłości nie jest mi łatwo myśleć a cóż dopiero pisać. Właśnie teraz doświadczam ludzkiego ograniczenia. Miłość bezwarunkowa to z całą pewnością niesamowity i szczególny dar, którego może doświadczyć człowiek. Miłość bezwarunkowa to miłość bez stawiania warunków (“jeżeli”) i bez oczekiwań (“ponieważ”) bardzo popularnych w dzisiejszych czasach. Nie jest ona ślepa. Nie opiera się na korzyściach, jakie mogą wypływać ze związku. Jest ponad wszystkim. Nic nie jest w stanie jej zniszczyć. Wypływa głęboko z człowieka. Jest też w każdym człowieku. Jest w Sercu. Jest to podstawa istnienia człowieka. Tylko, że większość ludzi odcina się od tego swoim umysłem. Oddaje umysłowi kontrolę nad życiem i swoim szczęściem. Ludzie wybierają komfort, szukają wygody, chcą czerpać tylko zysk nie mają czasu na poświęcenia. Bezwarunkowa miłość różni się od tej miłości, do której jesteśmy przyzwyczajeni. Bezwarunkowa miłość to bycie, a nie robienie! Kocham nie za coś. Kocham, nie, dlatego, że ktoś mi cos daje, lub dlatego, że w obecności tej osoby czuję się lepiej. Ja chcę czuć się dobrze bez względu na to, z kim i z czym jestem. Bo inaczej związek nie jest oparty na miłości tylko na uzależnieniu. Kocham drugą osobę, ponieważ kocham siebie i wspaniale jest być razem i razem tworzyć wspólny sen. Bezwarunkowa miłość to całkowita, bezgraniczna akceptacja konkretnej osoby taką, jaka jest naprawdę i akceptacja całego świata, takim jakim ten świat jest. Nie chcę zmienić mojej żony, mojego dziecka ani nikogo innego. Są tacy, jacy są i to szanuję. Decyzja na temat ewentualnych zmian zależy od nich i od ich gotowości do otwarcia się, poddania i akceptacji zmian, które do nich przychodzą. Miłość bezwarunkowa jest to najwyższa forma miłości. O takiej miłości pisał św. Paweł w Pierwszym liście do Koryntian. W jakiś sposób ten fragment oddaje dramat życia bez miłości. Okazuje się, bowiem, że wszystkie przymioty i uczynki pobożnych ludzi nic nie znaczą bez miłości, nawet wiara góry przenosząca. Miłość bezwarunkowa, to miłość, która nie zna potrzeb, oczekiwań i zazdrości. To miłość, która stara się nikomu nie zaszkodzić, nikogo nie skrzywdzić. To miłość, która nie rani, ale goi, która nie dzieli, a łączy, która nie krzywdzi, ale naprawia krzywdy, która nigdy nie przynosi smutku, ale zawsze jest źródłem szczęścia i radości. Miłość taka, gdy jest dawana, zawsze powraca w zwielokrotnionym natężeniu. Hymn kończy się pięknymi słowami: “Tak więc trwają wiara, nadzieja, / miłość - te trzy: / z nich zaś największa jest miłość.” Jest to jednoznaczne podkreślenie i przypomnienie wielkości, trwałości i monumentalności tego nadzwyczajnego uczucia. Św. Paweł również przyznaje, że miłość jest najważniejsza spośród wszystkich wartości. Nie wiedza, ani nawet wiara, ale właśnie miłość jest gwarancją naszego człowieczeństwa. To, że potrafimy kochać, ofiarowywać siebie drugiemu człowiekowi, opiekować się nim, troszczyć o niego, starać się o jego dobro stanowi o naszej wartości jako ludzi. Miłość matczyna jest ciepła, pełna życzliwości, akceptacji. Miłość matki jest miłością totalną. Matka kocha totalnie, całkowicie i bezgranicznie. Jej miłość jest stała, nie ustępuje i nie stawia warunków- ma charakter bezwarunkowy. Matka kocha dziecko za to, że dziecko jest niezależne od tego, co ono robi, jak się zachowuje, jakim jest człowiekiem. Życie pokazuje przykłady takiej miłości macierzyńskiej, która nigdy nie odrzuca dziecka. Matka kocha każde dziecko nawet to, które stało się wykolejeńcem życiowym, nieudacznikiem, przestępcą. Matka zawsze jest w stanie zrobić dla swojego dziecka wszystko, Jest ona doświadczeniem cudownym w swej wyjątkowości i jednocześnie niezbędnym każdemu dziecku. Miłość matczyna zaliczana jest o jednego z najpiękniejszych rodzajów miłości, trudno się temu dziwić, ale miłość do dziecka jest zawsze szczera, nie ma w sobie odrobiny fałszu i obłudy, co bardzo rzadko zdarza się w naszej egzystencji. Pierwotna relacja dziecka z matką stanowi zręby całego życia. W pierwszych tygodniach mama jest wszystkim, co realne dla niemowlęcia – karmi, pielęgnuje, przytula, uspokaja. Niejednokrotnie słyszy się w mediach o kobietach, które decydują się o urodzeniu dziecka, które zagraża życiu matki i może spowodować śmierć. Wbrew temu decydują się na urodzenie dziecka, pomimo że tak naprawdę nigdy nie miały rzeczywistego kontaktu z ta małą istotą, nigdy go nie widziały, nie trzymały w ramionach. Straci swoje życie na rzecz istnienia swojego dziecka. Wynika to z ogromnej mocy, jaka jest miłość bezwarunkowa. Jest wiele matek, które poświęcają cale swoje bytowanie dla potomków. Mianowicie jest mnóstwo chorych i niepełnosprawnych dzieci, które wymagają całodniowej opieki. Matki odstawiają wszystkie inne sprawy na bok. Dziecko jest dla nich priorytetem. Uważają ze są najpiękniejszymi i najcudowniejszymi stworzeniami. Na myśl przychodzi mi książka kanadyjskiej pisarki Ginette Buremu pt. miłość silniejsza niż wszystko. Autorka opowiada wstrząsającą historię pewnej wesołej, cztero i pół letniej dziewczynki Mony, kiedy to rodzice, a także jej starszy brat, przechodzą samych siebie, by pomoc małej zwyciężyć śmiertelną chorobę: białaczkę. W pierwszym tomie tej historii o nadzwyczajnej miłości matka chorej dziewczynki dzieli się przeżyciami i niezwykłą lekcja, jaką dał jej los. Początkowo nie widzi sensu bytu, załamuje się. Dziecku, które umrze ze łzami kupuje ostatnią zabawkę myśląc ze to może być jego ostatnia. Zadłużają się by spełnić jego zachcianki. Nigdy na nie nie krzyczą. Bo i po co? Dziecku, które nie dorośnie, niczego się nie odmawia. Poświęcają mu wszystko: czas, miłość, zdrowie, uwagę. Wszystko. W pewnej chwili wyczerpana matka zamierza zmienić swoje dotychczasowe postępowanie. Jej dusza otwiera się na miłość. Kobieta zaczyna wierzyć w miłość nawet wówczas, gdy wszystko wydaje się stracone. Wierzy w odrodzenie i wierzy w życie. Wraz z tą przemianą zdrowie dziewczynki ulega znacznej poprawie. Kolejny przykład, w którym mamy zaprezentowana miłość bezwarunkową jest książka pt. Jeż Katarzyny Kotowskiej. Autorka przedstawia swoje zycie, oboje z mężem sa pozornie szczęśliwi, pracują, zbudowali piękny dom, maja śliczny ogród. Szykują ten kawałek świata dla dziecka, którego jak się okazuje po pewnym czasie nie mogą mieć. Ich świat staje się pusty, bezbarwny. Kolory traca intensywność, panuje smutna szarość. Postanawiają zaadoptować dziecko, tytułowego „jeża” – kolczaste dziecko, zamknięte w sobie, nie umiejące okazywać uczuć, nieufne wobec świata. Pod wpływem czułości i opieki przybranych rodziców mały „jeż” traci kolce, daje się przytulić. Dziecko nadaje rodzicom sens zycia. Dzięki miłości do Piotrusia powracają kolory. Miłość nadaje sens codziennym staraniom. Zaadoptowanie obcego dziecka i nauczenie się bezwarunkowej miłości jest największym sukcesem ich życia. Miłość bezwarunkową znakomicie opisuje amerykański jezuita John Powell. Twierdzi, że miłość bezwarunkowa jest wyborem na całe życie, trwałym darem serca. Miłością, którą kocha nas Bóg. I tylko taką miłością człowiek kocha naprawdę. Przemawia ona prostym językiem: chcę się z tobą dzielić wszystkim dobrem, jakie posiadam. Rzecz w tym, że ja postanowiłem ofiarować dar swojej miłości tobie, a ty postanowiłaś skierować swoją miłość ku mnie. Jest to jedyna gleba, na której miłość może wzrastać. “Ty i ja zawsze razem”. Ukazuje, że człowiek jest zdolny do ogromnych poświęceń w imię miłości i stawia szczęście ukochanej osoby ponad swoje. Miłość jest wartością, bez której życie człowieka jest puste i bezbarwne. Miłość jest częścią życia człowieka, tak jak jego częścią jest sen czy posiłek, zarazem jest częścią samego człowieka. Miłość jest siłą, która zmienia ludzi. A szczególnie miłość bezwarunkowa. Jest ponad wszystkim. Jest ogromną siłą i energią, prowadzi tylko i wyłącznie do szczęścia. Miłość rodzi miłość. Miłość nie dzieli się tylko mnoży.