Według uczonych zajmujących się badaniem zjawiska mobbingu dowiedziono, że u jego podstaw leży konflikt. Konflikt jest nieodłącznym elementem zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym . Mianem konfliktu odkreśla się „zderzenie sprzecznych dążeń zbiorowych lub indywidualnych prowadzące bądź do ich uzgodnienia, bądź do unicestwienia jednego z tych dążeń”. Do wystąpienia konfliktu wystarczy przekonanie stron o istnieniu takiej sprzeczności oraz przekonanie, że zaspokojenie aspiracji jednej ze stron konfliktu może odbywać się jedynie kosztem drugiej strony. Konflikt ma więc swoje źródło w braku wzajemnego niezrozumienia. W przypadku mobbingu przyczyn konfliktu zaczyna się dopatrywać w określonej osobie nie zaś w sprzeczności dążeń czy interesów. Nierealne staje się rozwiązanie takiego konfliktu na drodze negocjacji, bądź kompromisu. W odróżnieniu od mobbingu zaangażowane w konflikt strony występują jako partnerzy. Mają oni kontrolę nad rozwojem wydarzeń, są pewne, że niezależnie, która strona wygra, druga nie traci wszystkiego. Ma to swoje odzwierciedlenie nawet w relacji przełożony-podwładny. Natomiast jeśli chodzi o mobbing ofiara, czyli ta słabsza strona występuje w relacji zależności, podległości w stosunku do prześladowcy. W konsekwencji nie ma możliwości obronienia się przed nim. Występowanie mobbingu przestaje istnieć w momencie ustania relacji zależności, a więc w chwili odejścia osoby nękanej z dotychczasowego miejsca pracy. Kolejną cechą odróżniającą mobbing od konfliktu jest czas trwania. Konflikt trwa zazwyczaj krótko, obie uczestniczące w nim strony są zainteresowane jego jak najszybszym rozwiązaniem. W przypadku mobbingu zaś ta podległość trwa długo i narasta w miarę upływu czasu. Nasilające się prześladowania wywierają niszczący wpływ na psychikę i osobowość ofiary. Nie rozwiązany konflikt lub też źle rozwiązany zakłóca współpracę między pracownikami. Może to stać się zalążkiem panowania rządów autorytarnych bądź też powstania swego rodzaju solidarności grupowej skierowanej przeciwko innym osobom, współpracownikom. Niekontrolowany konflikt może stać się źródłem wzrostu kosztów organizacyjnych w postaci spadku wydajności i jakości pracy. Konflikt właściwie zarządzany może być zjawiskiem konstruktywnym, mobilizującym do dalszych działań, wpływającym korzystnie na rozwój jednostki organizacyjnej. W odróżnieniu do konfliktu, mobbing stawia sobie wyłącznie jeden cel. Jest nim poniżenie, odarcie z godności i wyeliminowanie ofiary z zajmowanej przez nią pozycji. Należy wspomnieć także o pożytecznych skutkach konfliktu. Może być pożyteczny jeżeli prowadzi do pozytywnych zmian. Taką sytuację określa się mianem dobrego konfliktu. Pozytywnym skutkiem występowania zjawiska dobrego konfliktu jest tworzenie i zwiększenie kreatywności poszczególnych pracowników. W sytuacji gdy w grupie pracowników pojawi się silna osobowość, która będzie miała znaczny wpływ na pozostałych. Natomiast jeśli znajdzie się w grupie osoba słaba psychicznie może zostać przez pozostałych zastraszona i wówczas staje się doskonałym materiałem do mobbingu. Na rozwiązanie konfliktu ma więc wpływ osobowość. Sposób zachowania jaki się wybiera w przypadku konfliktu, określenie własnej roli w nim oraz sposobu jego rozwiązania, zależy od osobistych cech osoby zaangażowanej w konflikt.