1.Czym jest akt terrorystyczny? Jak mówi Konwencja Ligi Narodów (1937 r.): „Są to wszystkie działanie przestępcze skierowane przeciwko państwom, których celem jest wytworzenie stanu terroru w umysłach ludzi, grup osób lub społeczeństwa.” Inna definicja mówi, że „Terroryzm są to, różnie umotywowane ideologicznie, planowane i zorganizowane działania pojedynczych osób lub grup skutkujące naruszeniem istniejącego porządku prawnego, podjęte w celu wymuszenia od władz państwowych i społeczeństwa określonych zachowań i świadczeń, często naruszające dobra osób postronnych. Działania te realizowane są z całą bezwzględnością, za pomocą różnych środków ( przemoc fizyczna, użycie broni i ładunków wybuchowych), w celu nadania im rozgłosu i celowego wytworzenia lęku w społeczeństwie.” Akt terrorystyczny, aby spełnił swoja rolę, musi być szokujący, ponieważ tylko w ten sposób można przyciągnąć uwagę opinii publicznej i wywołać zakładany efekt zastraszenia. 2.Czynniki powodujące akty terrorystyczne. -terytorialno-etniczne -religijno-kulturowe -historyczno-polityczne -psychologiczne -procesy migracyjne -państwa słabe lub tzn. upadłe 3.Rodzaje terroryzmu. Większość badaczy wyróżnia następujące rodzaje terroryzmu:

1. polityczny – to najczęściej występujący rodzaj terroryzmu. Mamy z nim do czynienia w momencie, kiedy celem działań terrorystycznych jest próba narzucenia zmian prawnych czy politycznych, np. przejęcie władzy, dokonanie zmiany ekipy rządzącej bądź całego systemu politycznego, czasem nawet separatyzm albo utworzenie nowego państwa.
2. kryminalny – terroryzm kryminalny dosyć często służy terroryzmowi politycznemu, w ten sposób grupy tego typu pozyskują środki na swoje cele; terroryzm kryminalny wyróżnia spośród pozostałych kierowanie się pobudkami czysto materialnymi, nie zaś związanymi z kwestiami ideowymi. Do działań, które można tutaj zaliczyć są - przykładowo - napady na banki, porwania, szantaż, sabotaż, rabowanie, nielegalny handel.
3. indywidualny – w przypadku, gdy atak kierowany jest w stronę konkretnej osoby, z reguły ofiarą padają znani politycy lub biznesmeni;
4. zbiorowy – z tym typem terroryzmu mamy do czynienia, jeśli celem aktów terrorystycznych staje się losowa zbiorowość, nie zaś wybrana osoba;
5. bioterroryzm – jest to terroryzm z użyciem broni biologicznej (np. bakterii, wirusów, toksyn, riketsji) w nielegalny sposób; to bardzo niebezpieczny rodzaj terroryzmu, bowiem jego zasięg i skutki mogą być ogromne, łatwo także ukryć proces produkcji broni biologicznej;
6. międzynarodowy – rozpowszechnił się w II połowie XX wieku, terroryzm ten obejmuje swoim zasięgiem więcej niż jedno państwo, tworzone są siatki terrorystyczne mające połączenie w wielu krajach;
7. cyberterroryzm – tak nazywane są działania terrorystyczne realizowane przy użyciu technologii informacyjnej; jego celem jest zakłócenie obiegu informacji w cyberprzestrzeni. W ramach terroryzmu politycznego rozróżniamy z kolei kilka podtypów:

• narodowowyzwoleńczy – to działania narodowo-separatystyczne, przykładem mogą tutaj być baskijska ETA oraz Tamilskie Tygrysy;
• lewicowy – do nich moglibyśmy zaliczyć m.in. niemiecką Rote Armee Fraktion, Brigate Rosse i greckie Konspiracyjne komórki Ognia;
• prawicowy – najbardziej znanym przykładem ostatnich lat jest zamach przeprowadzony przez Andersa Breivika;
• terroryzm nowych ruchów społecznych – mowa tutaj o nasilającym się w ostatnim czasie aktach terroryzmu ze strony przedstawicieli nowych ruchów społecznych, takich jak obrońcy praw zwierząt czy ruch ekologiczny;
• religijny – wynika on z przekonań religijnych, z reguły z postaw fundamentalistycznych, w szczególności środowisk muzułmańskich, takich jak: Al-Kaida, Hamas, Hezbollah.

4.Sposoby zwalczania terroryzmu. Nowoczesne podejście w kwestii zwalczania terroryzmu jest dziełem polityki służb amerykańskich, która ukształtowała się po 11 września 2001 roku. Zgodnie z nimi istnieją dwa sposoby zwalczania terroryzmu:

1. Reaktywny – charakteryzuje się tym, że oczekujemy na zamach terrorystyczny. W tym przypadku działa się już po skutkowym zdarzeniu kiedy poniesiono ofiary i straty w mieniu. Zakłada się, że będzie się w stanie, w miarę rozwoju wydarzeń ograniczyć rozmiary zniszczeń infrastruktury publicznej, własności prywatnej oraz zminimalizować bądź uniknąć liczby ofiar zamachu. Celami podejścia reaktywnego są : -Obrona obywateli oraz infrastruktury państwowej i mienia prywatnego przed zamachem terrorystycznym, -Pokonanie i uniemożliwienie działania terrorystom, którzy już zaatakowali
2. Proaktywny – działania minimalizujące możliwości dokonania zamachu terrorystycznego poprzez przewidywanie i przygotowanie się na potencjalne zagrożenie. Inaczej ujmując jest to szereg przedsięwzięć zmierzających do zwiększenia zapobieżenia atakom terrorystycznym. Celami podejścia proaktywnego są : -Powstrzymanie przed wydarzeniem zamachu terrorystycznego, -Wykrycie i rozpoznanie aktywności terrorystycznej oraz planowanych zamachów.