Samotność to stan, w którym człowiek żyje bez towarzystwa, rodziny i bez kontaktu z innymi ludźmi. Zwykle takie osoby są nieszczęśliwe, niespełnione i szukają czegoś, co by ich uszczęśliwiło. W literaturze ludzie samotni są opisywani jako osoby, które spotkało wielkie nieszczęście. Można być też i samotnym pośród tłumów ludzi i czuć się wyobcowanym. Samotność bywa zrządzeniem losu spowodowanym konkretnymi sytuacjami które wyjaśnię w poniższych argumentach.

Pierwszym argumentem może być zakaźna choroba, która powoduje lęk innych ludzi w obawie przed zarażeniem. Kolejnym argumentem może być odrażający wygląd, np. zeszpecona twarz, spowodowana chorobą lub jakimś wypadkiem. Ostatnim argumentem może być niewłaściwe ulokowanie swoich uczuć, co powoduje, że inni ludzie od danej osoby się odsuwają a ta osoba się zamyka w sobie i dziwaczeje.

Odwołując się do literatury, można przytoczyć opowiadanie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego pod tytułem “Wieża”, gdzie głównym bohaterem tego opowiadania jest osoba chora na trąd i która musi wystrzegać się kontaktów z innymi ludźmi, aby nie zarazić ich chorobą. Też ze względu na swoją zniekształconą twarz boi się pokazać, aby nikogo nie przerazić swoim wyglądem. Pomimo tego, że wydawałoby się, iż nic jej nie brakuje, gdyż ma praktycznie wszystko co potrzebne jest do życia, to jednak tęskni za ludźmi. Wieczorami, aby nikogo nie spotkać, wymyka się ze swojej samotni aby choć z daleka poobserwować ludzi.

Również w utworze Johana Wolfganga von Goethe pt. „Cierpienia Młodego Wertera” powodem samotności jest nieszczęśliwa miłość. Werter zakochuje się bez wzajemności w pięknej Lottcie, która już ma narzeczonego. Po jej ślubie z Albertem Werter popada w rozpacz, częściej sięga po alkohol, dziwaczeje, zaczyna tracić kontakt z rzeczywistością a w końcu popełnia samobójstwo. Na pogrzebie Wertera nikogo nie było i to właśnie wskazuje na to że Werter tak naprawdę był samotnym i nieszczęśliwym człowiekiem.

Podsumowując wyżej wymienione tezy, samotność nie występuje z wyboru człowieka, ale z losu jaki go spotyka. Dla każdego z bohaterów samotność była stanem negatywnym, przygnębiającym. Człowiek jest stworzony do życia w społeczności, dlatego, jeśli jest skazany na samotność, z różnych powodów jest nieszczęśliwy.