
Lalka
Znalazłem podpowiedź: CO POWINIENEŚ ZAWRZEĆ W PRZYKŁADOWEJ WYPOWIEDZI: pozytywizm, powieść, narrator 3-osobowy, postawienie własnej tezy, np.: “O ludzkim losie decyduje przede wszystkim sam człowiek” lub: “Los człowieka przesądza to, gdzie się urodził”, Wokulski obserwuje Paryż, dostrzega w nim porządek - “tworzy całość, nawet bardzo logiczną”, Wokulski porównuje miasto do półmiska, Paryż skłania Wokulskiego do refleksji: widzi, że ludzie, którzy pragną wolności, działają tak samo, jak pszczoły - nie widać żadnej indywidualności, Wokulski rozmyśla, czy tylko nieugięte prawa rządzą społeczeństwem, Paryż znajduje się pod władzą dynastii Burbonów i Karlowingów (Karolingów) - bynajmniej nie dążył do zmian, przeciwnie - coraz bardziej przypominał półmisek, o którym mówił bohater “Lalki”, Wokulski zauważa, jak wyznaczone są granice: uczona, przemysłowa, handlowa, rodowa…, Wokulski zauważa drogę do awansu społecznego: jeden z członków rodu zaczynał jako skromny rzemieślnik przy ubogiej ulicy mieszczańskiej Temple, natomiast jego prawnuk został milionerem mieszkającym przy Polach Elizejskich, Wokulski to przykład człowieka, który chciał decydować o swoim losie; początkowo subiekt i kelner, później - właściciel sklepu, z drugiej strony nie udało mu się przełamać kompromitującego go w oczach panny Łęckiej tytułu “kupca galanteryjnego” - to jednak nie świadczy o niemożności zmiany swojego losu, lecz o zatwardziałości i zaściankowości poglądów Izabeli, innym bohaterem literackim jest Edyp, bohater dramatu Sofoklesa: choć robił wszystko, by uciec przed przepowiednią mówiącą o tym, że zabije ojca i poślubi matkę, to fatum nieustannie się do niego przybliżało, powodując tragedię, postacią, która chciała decydować o sobie i o innych był Rodion Raskolnikow ze “Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego.
Znalazłem podpowiedź: CO POWINIENEŚ ZAWRZEĆ W PRZYKŁADOWEJ WYPOWIEDZI:
- pozytywizm, powieść,
- narrator 3-osobowy,
- postawienie własnej tezy, np.: “O ludzkim losie decyduje przede wszystkim sam człowiek” lub: “Los człowieka przesądza to, gdzie się urodził”,
- Wokulski obserwuje Paryż, dostrzega w nim porządek - “tworzy całość, nawet bardzo logiczną”,
- Wokulski porównuje miasto do półmiska,
- Paryż skłania Wokulskiego do refleksji: widzi, że ludzie, którzy pragną wolności, działają tak samo, jak pszczoły - nie widać żadnej indywidualności,
- Wokulski rozmyśla, czy tylko nieugięte prawa rządzą społeczeństwem,
- Paryż znajduje się pod władzą dynastii Burbonów i Karlowingów (Karolingów) - bynajmniej nie dążył do zmian, przeciwnie - coraz bardziej przypominał półmisek, o którym mówił bohater “Lalki”,
- Wokulski zauważa, jak wyznaczone są granice: uczona, przemysłowa, handlowa, rodowa…,
- Wokulski zauważa drogę do awansu społecznego: jeden z członków rodu zaczynał jako skromny rzemieślnik przy ubogiej ulicy mieszczańskiej Temple, natomiast jego prawnuk został milionerem mieszkającym przy Polach Elizejskich,
- Wokulski to przykład człowieka, który chciał decydować o swoim losie; początkowo subiekt i kelner, później - właściciel sklepu,
- z drugiej strony nie udało mu się przełamać kompromitującego go w oczach panny Łęckiej tytułu “kupca galanteryjnego” - to jednak nie świadczy o niemożności zmiany swojego losu, lecz o zatwardziałości i zaściankowości poglądów Izabeli,
- innym bohaterem literackim jest Edyp, bohater dramatu Sofoklesa: choć robił wszystko, by uciec przed przepowiednią mówiącą o tym, że zabije ojca i poślubi matkę, to fatum nieustannie się do niego przybliżało, powodując tragedię,
- postacią, która chciała decydować o sobie i o innych był Rodion Raskolnikow ze “Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego. Raskolnikow uważał się za człowieka, którego nie obowiązują te same zasady, co innych,
- podany fragment przedstawia rozmyślania Wokulskiego nad możliwością wpłynięcia na swój los. I choć bohater nieco w to wątpi, to sam jest najlepszym tego przykładem, że ludzie są kowalami swojego losu.





