W czasie wojny wiele ludzi miało za sobą trudne doświadczenie pobytu w łagrze, czy obozie koncentracyjnym. Jednak tylko pisarze potrafili swoje doznania ubrać w słowa i pokazać innym. Tak uczynił zarówno Tadeusz Borowski jak i Gustaw Herling-Grudziński. Dla obydwu czas spędzony w takich koszmarnych warunkach był krytycznym momentem życia. Wtedy zetknęli się z masowa śmiercią i zobaczyli jak bezradny i mały jest człowiek, kiedy przychodzi mu zmierzyć się z totalitarnymi siłami. Czas spędzony w Oświęcimiu wywarł straszliwe piętno na psychice Borowskiego i on nie potrafi się uwolnić od złych wspomnień. Daje temu wyraz w “Pożegnaniu z Marią”. Natomiast Herling-Grudziński o pisze w “Innym świecie”.