Wrogów czyli Zakon Krzyżacki i Litwę oddziela od siebie rzeka Niemen. Określana jako rzeka miłości, ale i nienawiści. Po jednej jej stronie “błyszczą świątyń szczyty i szumią lasy, pomieszkania bogów(…)”, natomiast po drugiej stronie stoi na wysokim pagórku godło Niemców- krzyż, który “czoło kryje w niebie, groźne ku Litwie wyciąga ramiona, jak gdyby wszystkie ziemie Palemona, chciał z góry objąć i garnąć pod siebie”. Narrator opisuje mieszkańców dwóch różnych ziem- z jednej strony tłumy litewskiej młodzieży odzianej w nierzucające się w oczy okrycia, z łukami na plecach, z dłońmi pełnymi grotów, śledzącej Niemców, a z drugiej owych German “w szyszaku i zbroi, (…) na koniu nieruchomy stoi; Oczy utkwiwszy w nieprzyjaciół szaniec; Nabija strzelbę i liczy różaniec”. Zarówno Niemcy, jak i Litwini, pilnowali Niemna i jego brzegów tak, by wróg nie przedostał się na ich stronę. Rzeka, która dawnej łączyła dzierżawy zaprzyjaźnionych narodów, teraz stała się “progiem wieczności”, nikt, kto nie był gotów poświęcić swego życia lub swobody “nie mógł przestąpić zakazanej wody”