1.1 Proces prefabrykacji, definicja oraz teoria Prefabrykat to konstrukcyjny element budowlany przeznaczony do montażu na placu budowy w celu wzniesienia konstrukcji . Materiały prefabrykowane można podzielić ze względu na tworzywo z jakiego został wytworzony Wyróżniamy prefabrykaty stalowe, drewniane, żelbetowe, strunobetonowe, kablobetonowe oraz materiały niesklasyfikowane czyli inne [1] Przy prefabrykacji warto też wyjaśnić termin półproduktu , jest to produkt który przeszedł badania techniczne i jest częścią składową jakiegoś wyrobu na przykład prefabrykatu, w terminologii bliższej budownictwu, odlewy hutnicze są właśnie takim przykładem półproduktu . Trzeba nadmienić jednak że półprodukt nie musi być w pełni użyteczny sam w sobie, dopiero w połączeniu z innym produktem jest w pełni gotowy do użytku. Prefabrykacja to praktyka montażu elementów konstrukcyjnych w fabryce lub innym miejscu jego wytwarzania, oraz transportu kompletnych zespołów lub podzespołów w miejsce na placu budowy, w którym powinny się one znajdować. Termin ten jest stosowany do odróżnienia tego procesu, z bardziej konwencjonalną metodą budowania i transportowania podstawowych materiałów konstrukcyjnych na miejsce budowy Określenie prefabrykowane stosuje się również do produkcji innych rzeczy niż struktury w stałym miejscu. Termin często używany jest w przypadku, gdy produkcja segmentów maszyny lub dowolnej ruchomej konstrukcji jest przesunięta z głównego zakładu produkcyjnego do innego miejsca, a części są dostarczane i gotowe do montażu. Nie jest to powszechnie używane w odniesieniu do części elektrycznych i elektronicznych maszyny lub części mechanicznych, takich jak pompy, skrzynie biegów czy sprężarek.