BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE RZECZYPOSPOLITEJ

Odpowiedzialność za bezpieczeństwo wewnętrzne państwa spoczywa w Polsce na wielu podmiotach. MoŜna ją przypisać wszystkim organom administracji rządowej i samorządowej. W zakresie swoich kompetencji odpowiedzialność taką ponoszą równieŜ instytucje publiczne, organizacje i stowarzyszenia. Częścią odpowiedzialności za bezpieczeństwo obciąŜone jest społeczeństwo – obywatele naszego państwa funkcjonujący w róŜnego rodzaju grupach, wspólnotach, społecznościach oraz instytucjach. Nie ma współcześnie w szeroko rozumianej definicji bezpieczeństwa narodowego takiego obszaru jak bezpieczeństwo wewnętrzne państwa, które podlegałoby jakimś dynamicznym przeobraŜeniom.

Odpowiedzialność za bezpieczeństwo wewnętrzne państwa spoczywa w Polsce na wielu podmiotach. MoŜna ją przypisać wszystkim organom administracji rządowej i samorządowej. W zakresie swoich kompetencji odpowiedzialność taką ponoszą równieŜ instytucje publiczne, organizacje i stowarzyszenia. Częścią odpowiedzialności za bezpieczeństwo obciąŜone jest społeczeństwo – obywatele naszego państwa funkcjonujący w róŜnego rodzaju grupach, wspólnotach, społecznościach oraz instytucjach. Nie ma współcześnie w szeroko rozumianej definicji bezpieczeństwa narodowego takiego obszaru jak bezpieczeństwo wewnętrzne państwa, które podlegałoby jakimś dynamicznym przeobraŜeniom. Powoduje to, Ŝe jednym z głównych tematów poruszanych przez polityków, przedstawicieli administracji rządowej i samorządowej oraz obywateli na początku XXI wieku są problemy związane z bezpieczeństwem wewnętrznym państwa. Poczucie zagroŜenia spowodowane wzrostem przestępczości, rozbudowującymi się organizacjami mafijnymi i terrorystycznymi, prezentowaniem w mediach scen przemocy oraz nasilającymi się zjawiskami agresji w zachowaniach ludzi, katastrof i awarii technicznych wymusza poszukiwanie metod gwarantujących likwidację lub chociaŜby ograniczenie negatywnych zjawisk. Jednak mimo szerokiego zainteresowania problemami bezpieczeństwa wewnętrznego nie wypracowano w szerszej skali jednolitego, uporządkowanego systemu pojęciowego, który w zaleŜności od intencji autorów przekazu prezentowałby szerokie lub wąskie pojmowanie zagadnienia1 . Przystępując do opracowania niniejszej publikacji, autorzy załoŜyli, Ŝe na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa składa się: bezpieczeństwo publiczne, bezpieczeństwo powszechne oraz ochrona porządku konstytucyjnego (bezpieczeństwo ustrojowe). ZałoŜenie to pozwalało jednocześnie na systemowe rozpatrywanie zagadnień bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, co nie pozostało bez wpływu na treść pracy oraz jej układ. Opracowanie składa się z czterech rozdziałów, wstępu i zakończenia. W rozdziale pierwszym przedstawiono podstawy teoretyczne dotyczące przedmiotu opracowania. Rozdział ten w zamyśle autorów tworzy podwaliny pod dalsze rozwaŜania, wprowadzając systematykę pojęciową. W tej części pracy starano się przedstawić w sposób jak najbardziej przystępny obiektywne zakresy pojęć znaczeniowych.