Swoją pracę postanowiliśmy rozpocząć od ogólnej definicji przedsiębiorczości i definicji postawy, gdyż to właśnie te pojęcia i ich przykłady postaramy się przybliżyć poniżej. Tak więc, przedsiębiorczość jest to „cecha charakteru lub zespół cech w grupie i zachowań właściwych przede wszystkim dla przedsiębiorców” Postawa to względnie trwała predyspozycja (pogląd, odczucie) danej osoby do wykonywania określonego rodzaju działań, do reagowania na ściśle określone bodźce. Postawa wyraża nastawienie, stosunek (dodatni lub ujemny, pozytywny lub negatywny) człowieka wobec siebie i otaczającego go świata. Obejmuje ponadto oceny ludzi, przedmiotów, zjawisk zachodzących w otoczeniu zewnętrznym. Postawa to także preferowany sposób myślenia danej jednostki, odzwierciedlający jej odczucia na dany temat, a w konsekwencji – określony sposób jej działania. To gotowość do przejawiania aktywności, a co się z tym wiąże – kompetencje, możliwości ludzi w danych uwarunkowaniach sytuacyjnych . Na temat przedsiębiorczości można mówić w dwóch wymiarach : przedsiębiorczość jako proces oraz przedsiębiorczość jako zespół cech opisujących szczególny sposób działania człowieka. Przy wzięciu pod lupę pozytywnych wzorców przedsiębiorczych w organizacjach interesuje nas przedsiębiorczość w drugim wymiarze. Zachowanie przedsiębiorcze wyróżnia się następującymi cechami : • Aktywność i dynamizm • Skłonność do podejmowania ryzyka • Umiejętność przystosowywania się do zmieniających się warunków ( elastyczność ) • Dostrzeganie szans i wykorzystywanie ich • Innowacyjność i motoryka działań Cechami charakterystycznymi przedsiębiorczości są także, ekspansywność oraz innowacyjność. Przedsiębiorca, który odnosi sukces z reguły jest głodny tego sukcesu, posiada chęć dorównania najlepszym, stawia sobie najwyższe i ambitne cele i robi wszystko żeby je zrealizować. Pozytywną postawą przedsiębiorczą bez wątpienia wykazują się więc menedżerowie i pracownicy organizacji, którzy swoją postawę budują poprzez swoje indywidualne wartości życiowe , podejmowane działania i swoją ambicje. Oczywiście te wartości życiowe i podejmowane działania musza być etyczne w innym wypadku taka osoba nie była by pozytywnym wzorcem. Pozytywnym wzorcem będzie menedżer organizacji, który jest ambitny, uparcie dąży do celu, jest aktywny w swojej firmie, posiada skłonność do podejmowania ryzyka oraz jest elastyczny. Przy tych wszystkich działaniach musi pamiętać o tym aby swoją dużą ambicją nie przeszkadzać w pracy innym. Osiągniecie zamierzonego celu poprzez uparte do niego dążenie nie może być realizowane poprzez negatywna zasadę „ po trupach do celu” a skłonność do podejmowania ryzyka musi być umiarkowana.

Wzorce przedsiębiorczości według L. H. Habera

Przedsiębiorczość ewolucyjna – Charakteryzuje się stopniowym wprowadzeniem zmian przez inwestowanie, poprawę umiejętności przedsiębiorcy, podejmowanie nowej działalności gospodarczej, modernizację dotychczasowej. Model ten jest charakterystyczny dla przedsiębiorstw rodzinnych, dla działalności na małą lub bardzo mała skalę. Przedsiębiorczość żywiołowa – Cechuje się wysokim stopniem ryzyka i silnym dążeniem do osiągnięcia sukcesu. Może prowadzić do działań na pograniczu prawa, wykorzystania luk w przepisach, łamania ich. Działania te charakteryzują się zwykle dużą pomysłowością i duża innowacyjnością.

Przedsiębiorczość etyczna – Odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami, systemami wartości, normami zachowań, rzetelną i uczciwą pracą. Działania przedsiębiorcze w tym modelu charakteryzują się rozwagą, lojalnością w stosunku do partnerów, uczciwością itp. Przedsiębiorczość systemowa – Jest charakterystyczna dla rozwiniętej gospodarki rynkowej, w której państwo stwarza odpowiednie warunki dla rozwoju zachowań przedsiębiorczych, stając się promotorem przedsiębiorczości, wspierając jej rozwój. Działania takie ograniczają do minimum lub eliminują zachowania negatywne, nieetyczne. Sprzyja to powstawaniu modelu przedsiębiorczości etycznejnajbardziej korzystnej dla społeczeństwa.