karol szymanowski
KAROL SZYMANOWSKI Karol Szymanowski to znakomity polski kompozytor oraz pianista porównywany między innymi z taką sławą jak Fryderyk Chopin. Urodzony 3 października 1882 roku we wsi Tymoszówka na terenie dzisiejszej Ukrainy. Swoją wędrówkę po muzycznym świecie rozpoczął, gdy miał zaledwie siedem lat, powoli ucząc się gry na fortepianie, początkowo pod opieką ojca, a następnie w szkole muzycznej u Gustawa Neuhausa w Elizawetgradzie. Jego pierwsze kompozycje datuje się na 1889-1990, kiedy to powstało dziewięć preludiów na fortepian, wydanych dopiero w 1905 roku.
KAROL SZYMANOWSKI Karol Szymanowski to znakomity polski kompozytor oraz pianista porównywany między innymi z taką sławą jak Fryderyk Chopin. Urodzony 3 października 1882 roku we wsi Tymoszówka na terenie dzisiejszej Ukrainy. Swoją wędrówkę po muzycznym świecie rozpoczął, gdy miał zaledwie siedem lat, powoli ucząc się gry na fortepianie, początkowo pod opieką ojca, a następnie w szkole muzycznej u Gustawa Neuhausa w Elizawetgradzie. Jego pierwsze kompozycje datuje się na 1889-1990, kiedy to powstało dziewięć preludiów na fortepian, wydanych dopiero w 1905 roku. Kolejne lata (1901-1905) spędził na studiowaniu w Warszawie. W tym okresie spotkał wiele słynnych nazwisk na przykład Artura Rubinsteina. Tego samego roku wraz z Apolinarym Szeluto, Ludomirem Różyckim i Grzegorzem Fitelbergiem założył Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich mającą na celu promocję twórczości współczesnych polskich kompozytorów. Jego pierwsze etapy twórczości charakteryzowały wpływy romantyczne i impresjonistyczne. Kompozytor często czerpał swoje inspiracje z otoczenia na przykład podczas pobytów w Zakopanem, dlatego jego styl to przede wszystkim obecność motywów folklorystycznych i liryczność. Znawcy muzyki dzielą twórczość Szymanowskiego na trzy okresy. Pierwszy do 1914 roku cechuje się nawiązaniami do sztuki Richarda Straussa i Aleksandra Skriabina, kiedy to powstały „Pieśni miłosne Hafiza” o opera „Hagith”. Drugi etap (1914-1922) charakteryzuje się wpływami muzyki Wschodu („Pieśni muezina szalonego”), jak również twórczością Claude’a Debussy’ego i Maurice’a Ravel’ego („Mity na skrzypce i fortepian”). Natomiast w trzecim etapie kluczową inspirację odgrywała muzyka kurpiowska i góralska (mazurki na fortepian, balet „Harnasie”, IV „Symfonia koncertująca”), jak i polska muzyka renesansowa („Stabat Mater”). W swoich kompozycjach nie raz poruszył kwestię swojej homoseksualnej orientacji (m.in. opera „Król Roger” lub powieść „Ebos”), które dedykował swojemu partnerowi Borisowi Kochno. W trakcie wojny pracował w rodzinnej miejscowości – Tymoszówce, jednak szybko rodzina kompozytora została pozbawiona ziemi przez rewolucje bolszewicką, co poskutkowało przeprowadzeniem się do Warszawy. Tam Szymanowski zajął stanowisko rektora Warszawskiego Konserwatorium Muzycznego. To właśnie w tym czasie jego prace powoli zaczęły cieszyć się powszechnym uznaniem. W 1921 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Niestety 9 lat później w 1930, kompozytor dowiaduje się o swojej chorobie, gruźlicy. Postanawia pozostać w willi w Zakopanem, sporadycznie udając się do szwajcarskich sanatoriów. Stan zdrowia stopniowo wyniszczał organizm mężczyzny, coraz bardziej pozbawiając go sił. Z tego powodu umiera 29 marca 1937 roku w klinice Du Signal w Lozannie, pozostawiając po sobie 79 utworów, w tym: opery, symfonie, kompozycje fortepianowe. Podsumowując, uważam, że jest to człowiek godny uwagi i przyczyniający się w dużej mierze do tworzenia polskiej kultury, a przy okazji kochał to, co robi o czym świadczy jego rozmawia ze znajomym: „ - Mis¬trzu, nie wy¬daje się pa¬nu, że to bar¬dzo nud¬ne tak całe życie nic nie ro¬bić, tyl¬ko komponować?
- Tak, to do¬syć nud¬ne - zgodził się kom¬po¬zytor - ale jeszcze nud¬niej całe życie nic nie ro¬bić, tyl¬ko słuchać te¬go, co ja skomponuję”.
Źródła bibliograficzne:
