Balladyna to główna i tytułowa bohaterka dramatu Słowackiego . Mieszkała wraz z matka i siostrą (Aliną) w ubogiej chacie niedaleko jeziora Gopło. Była późniejszą żoną Kirkora a następnie zła królową. Być może ze względu na swoje pochodzenie Balladyna pragnęła od losu czegoś więcej. Była więc kobieta ambitną czy też może zwykłą zbrodniarką? W swojej pracy zamierzam udowodnić iż była ona zbrodniarką. Tytułowa bohaterka była niezwykle piękna:miała alabastrową cerę, ciemne oczy i włosy. Lubiła podziwiać swoją urodę. Była apodyktyczna-bardzo często rozkazywała siostrze i próbowała robić to także własnej matce. Balladyna była także opryskliwa i wybuchowa i być może właśnie to spowodowało późniejsze tragedie. Główna bohaterka była typową egoistką. Dbała jedynie o swój interes. Była leniwa i próżna. Wysługiwała się siostrą by nie pracować zbyt ciężko. Kłamliwość i obłuda były jej doskonale znane. Balladyna była jednak sprytna. Naśladowała Alinę by móc zdobyć Kirkora. Natura zbrodniarki ujawniła się w niej właśnie w momencie gdy książę pojawił się w chacie. Zapragnęła władzy i królestwa,które mogła zdobyć bodąc jego żoną. Aby dojść do władzy dopuszcza się morderstwa. Z zimną krwią zabija siostrę by zabrać jej maliny i wyjść za Kirkora. Morderczyni osiąga swój cel i wychodzi za mąż za Kirkora. To jednak nie satysfakcjonowało jej. Wciąż pragnęła czegoś więcej. Następnym argumentem przemawiającym o tym,że Balladyna to zbrodniarka jest stosunek dziewczyny do swojej matki. Bohaterka nie interesowała się matką. Zamknęła ją w wieży podczas gdy sama bawiła się na uczcie. Gdy matka głodna i zmarznięta zeszła na dół by móc pobawić się z gośćmi ta wykrzyczała iż nie wie kim ona jest i kazała straży wyrzucić Wdowę na dwór gdzie skazana została na śmierć. Kobieta utraciła wzrok jednakże nie umarła. Kolejnym argumentem jest zabójstwo własnego męża. Wraz z Kostrynem uknuła spisek przeciwko Kirkorowi, którego ostatecznie zabija Kostryn. Balladyna dowiedziawszy się,że to Grabiec posiada koronę Popiela, która daje władzę, zabija mężczyznę i zostaje królową. Morderczyni to jednak nie wystarczało. Postanowiła pozbyć się swojego sojusznika-Kostryna, by cała władza znalazła się w jej rękach. Otruła go więc chlebem, którym obywatele witali ich jako nowo panujących władców. Myślę, że z powyższych przykładów jasno wynika, że można mówić o Balladynie: zbrodniarka i morderczyni. Dążenie do celu po trupach nigdy nie przynosi nic dobrego. W życiu należy kierować się sercem, a nie zawiścią, nie można też zapominać o podstawowych zasadach moralnych. Balladyna chciała postępować wbrew wszelkim normom i poniosła zasłużoną karę.