Obraz ten jest wyrazisty, malowany jaskrawymi kolorami, które ciężko przeoczyć. Moim zdaniem artysta chciał przekazać coś bardzo istotnego, ale nie były to pozytywne emocje. Obraz pokazuje zaszlochaną kobietę. Wydaje się, że rozpacza ona nad czymś lub nad kimś. W jej mimice zauważyć można ogromny smutek i rozpacz. Smutna tematyka obrazu nie pasuje do użytych w nim wesołych, jasnych kolorów. Obraz stworzony został w 1937 roku, stworzony według zasad popularnego wtedy kubizmu. Kubizm poszukuje nowych zasad budowy przestrzennej dzieła poprzez odrzucenie reguł perspektywy i geometryczne uproszczenie elementów kompozycji. Twarz kobiety jest zniekształcona i przypomina rozbite lustro, ale mimo tego nadal doskonale możemy odczytać jej emocje. Artysta, chcąc wyrazić swój niepokój i smutek, pokazał to jako coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się wesołe. Trzeba się dokładnie przyjrzeć i zastanowić, aby dostrzec, że obraz przedstawia ludzką tragedię. Ciepłe kolory wzmacniają pierwsze wrażenie związane z tematyką obrazu. Można domniemywać, że jest to związane z jego życiem osobistym. Zdjęcie przedstawia jego kochankę, modelkę. Być może artysta chciał pokazać ból jego żony po tym jak została zdradzona przez męża i ojca jej dziecka. Malując postać tak charakterystyczną autor na pewno chciał aby została ona zapamiętana.