Proces boloński

Proces boloński Proces boloński (ang. Bologna process) – program zapoczątkowany podpisaniem 19 czerwca 1999 przez 29 ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe Deklaracji Bolońskiej. Proces miał na celu podniesienia prestiżu uczelni europejskich w porównaniu z uczelniami amerykańskimi, przyjęcie systemu porównywalnych stopni i tytułów akademickich. Deklaracja Bolońska Kraje, które przyjęły Deklarację Bolońską Deklaracja Bolońska podpisana 19 czerwca 1999 stała się podstawą procesu bolońskiego. Dokument podpisali ministrowie odpowiedzialni za szkolnictwo wyższe w Austrii, Belgii, Czechach, Bułgarii, Estonii, Danii, Francji, Finlandii, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Islandii, na Łotwie, w Luksemburgu, na Litwie, w Holandii, na Malcie, w Niemczech, Norwegii, Polsce, Portugalii, Rosji, Rumunii, Słowenii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech oraz we Włoszech[1].

Proces boloński Proces boloński (ang. Bologna process) – program zapoczątkowany podpisaniem 19 czerwca 1999 przez 29 ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe Deklaracji Bolońskiej. Proces miał na celu podniesienia prestiżu uczelni europejskich w porównaniu z uczelniami amerykańskimi, przyjęcie systemu porównywalnych stopni i tytułów akademickich. Deklaracja Bolońska Kraje, które przyjęły Deklarację Bolońską Deklaracja Bolońska podpisana 19 czerwca 1999 stała się podstawą procesu bolońskiego. Dokument podpisali ministrowie odpowiedzialni za szkolnictwo wyższe w Austrii, Belgii, Czechach, Bułgarii, Estonii, Danii, Francji, Finlandii, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Islandii, na Łotwie, w Luksemburgu, na Litwie, w Holandii, na Malcie, w Niemczech, Norwegii, Polsce, Portugalii, Rosji, Rumunii, Słowenii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech oraz we Włoszech[1]. Celem zawartego porozumienia było utworzenie Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego (European Higher Education Area). Ustalenia Konsolidacja Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego następuje przez: wprowadzenie punktowego systemu rozliczania osiągnięć studentów ECTS (ang. European Credit Transfer System); podział studiów na dwustopniowe[2] i studia doktoranckie[3]: studia I stopnia trwają co najmniej 3 lata (6 semestrów); w Polsce kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata lub inżyniera, studia II stopnia trwają 2 lata (4 semestry); w Polsce kończą się uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera albo tytułu równorzędnego[4], studia III stopnia trwają 4 lata; kończą się uzyskaniem stopnia naukowego doktora. współpracę europejską w zakresie zapewniania jakości kształcenia oraz opracowania kryteriów i metod oceny jakości (systemy akredytacji, certyfikacji itp.)[5]; promocję programów mobilności studentów i wykładowców; promocję kształcenia przez całe życie. Dodatkowo, dla lepszej uznawalności stopni naukowych ustalono konieczność wprowadzenia suplementu do dyplomu w powszechnie używanym języku europejskim. Spotkania ministrów Proces boloński jest rozwijany na odbywających się co dwa lata spotkaniach ministrów właściwych do spraw szkolnictwa wyższego. Do tej pory odbyły się spotkania w: Pradze w 2001 r., Berlinie w 2003 r., Bergen w 2005 r., Londynie w 2007 r., w Leuven - Louvain-la-Neuve w 2009 r. oraz w Budapeszcie i Wiedniu w 2010 r[5].