Średniowiecze to epoka, która została powiązana z różnymi światopoglądami. Jest tam taniec śmierci, motywy gotyckie i romańskie oraz przejście na chrześcijaństwo. Ale najbardziej zapamiętany i obowiązujący motyw dotyczył rycerza idealnego. Siła, odwaga, męstwo, pomóc słabszym oraz honor był ważniejszy od życia. Ale czy na pewno? Rycerz to też człowiek, i o ile nasz bohater kojarzy się z samymi dobrymi cechami, byli też i tacy którzy chcieli po prostu majątku, sławy i popularności. Zawisza Czarny pochodził z Garbowa i był najsłynniejszym rycerzem średniowiecznym. Jego zdolności takie jak umiejętne posługiwanie się bronią, siła i męstwo pozwoliły na wybicie się i stanie się popularną osobą w tej epoce. Wyróżniał się on najgrudniejszym rodzajem męstwa, który nie ustepuje nikomu,, podejmuje wszelkie czyny bochaterskie przez co nikt inny mu nie dorównnał. Zawisza był dla większości wzorem do naśladowania, oraz jednym z nielicznych ludzi którzy za życia doczekał się krystalicznej charakterystyki. Jednak ile prawdy w micie znakomitego rycerza, tego nie wie nikt. Myślę, że na pewno wiele, bo nawet najczystrzy kryształ może mieć rysę, tak jest też i w jego przypadku - wkońcu był tylko człowiekiem. Patrząc na Zawisze Czarnego w “Weselu” Stanisława Wokulskiego, widzimy symbolemęstwa,honoru i patriotyzmu, które są nie tylko fizyczne ale i duchowe. Jest zwiastunem odrodzenia. Ukazuje się poecie o rozchwianej psychice, przeświadczonemu o własnej słabości. Rycerz przypomina czasy Jagiełły oraz pokazuje dawną siłę poezji oddziałującej na społeczeństwo. Ma zamiar porwać poetę do czynu, ożywić jego twórczość ideą walki w imię wolności i niepodległości.