dam Mickiewicz, herbu Poraj, urodził się 24 grudnia 1798 roku w Zaosiu koło Nowogródka. Był synem Mikołaja Mickiewicza, adwokata sądowego, oraz Barbary z Majewskich, córki ekonoma z pobliskiego Czombrowa. W latach 1807-1815 przyszły poeta uczęszczał do szkoły powiatowej w Nowogródku, prowadzonej przez zakon dominikanów. W 1815 roku Mickiewicz udał się do Wilna, gdzie rozpoczął studia humanistyczne. Ciężka sytuacja materialna, której przyczyną była śmierć ojca poety, spowodowała, że podjął on naukę w uniwersyteckim Seminarium Nauczycielskim. W czasie studiów, w roku 1817, założył z przyjaciółmi tajne stowarzyszenia: Towarzystwo Filomatów i Zgromadzenie Filaretów. Studia ukończył ze stopniem magistra w roku 1819. W tym właśnie okresie biografii rozpoczyna się tzw. etap wileńsko-kowieński twórczości. W latach 1816-1819 studiował on bowiem w Wilnie, następnie, w latach 1819-1823, pracował w Kownie. Znaczna większość jego twórczości z lat 1818-1821 była w gruncie rzeczy poetyckim manifestem wciąż na nowo określanego Stowarzyszenia Filomatów do którego należał. W tym czasie zakochał się również w Maryli Wereszczakównie, a także lepiej poznał litewski folklor.