Główne formy współpracy wojskowej opierają się na umowach podpisywanych przez zwierzchnika sił zbrojnych oraz organy państwowe o zasadniczym znaczeniu:

• Traktaty pokojowe • Umowy o przyjaźni i dobrym sąsiedztwie • Umowy o obrocie prawnym za granicą

Obszary współpracy wojskowej

• funkcjonowanie sił zbrojnych, łącznie z implementacją przepisów międzynarodowych traktatów w dziedzinach obronności, bezpieczeństwa i kontroli zbrojeń; • edukację wojskową i szkolenie personelu wojskowego; • medycynę wojskową; • nauki i badania wojskowe; • ochronę środowiska naturalnego w odniesieniu do zanieczyszczeń wynikających z działalności jednostek wojskowych.

Elementy współpracy wojskowej

• współpraca w dziedzinie zarządzania przestrzenią powietrzną • ćwiczenia dwustronne • nawiązanie bezpośrednich kontaktów przygranicznych jednostek wojskowych • wzajemne wizyty przedstawicieli kierownictwa resortów obrony, okręgów wojskowych • wspólne ćwiczenia wojskowe dowódczo-sztabowe oraz z udziałem jednostek wojskowych • robocze konsultacje i bliska współpraca instytucji ministerstw obrony zajmujących się zagadnieniami bezpieczeństwa międzynarodowego • współpracę wyższych uczelni wojskowych obu krajów • współpracę szkoleniową • współpracę w dziedzinie uzbrojenia • współpracę polityczno-wojskową na szczeblu ministerstw, szefów sztabów • dwustronne ćwiczenia wojskowe • wymianę oficerów • wykorzystanie poligonów do szkolenia wojsk • zagadnienia sztabowe i szkoleniowe • szeroki mechanizm konsultacji polityczno-wojskowych