Praca wypełnia nasze życie. Właściwie, to zajmuje większość naszej ziemskiej egzystencji. Jest tak zwaną prozą życia, na którą od zawsze byliśmy skazani. Jednak nie musi ona być czymś uciążliwym. Na przestrzeni epok, twórcy często zajmowali się tym motywem, ukazując go w wielu aspektach. Ja postaram się udowodnić, iż praca dla człowieka może być rodzajem inspiracji, celu, spełnienia, ale z drugiej strony również niepotrzebnym problemem.

         W utworze Elizy Orzeszkowej pt. "Nad Niemnem" z rozmowy przebytej między Benedyktem a Emilią można jasno zaobserwować dwie koncepcje spojrzenia na pracę. Pierwsza koncepcja dotyczy Emilii, kobiety zakochanej w romantycznej poezji. Uważa ona, iż praca jest niepotrzebna i stanowi przeszkodę w zgłębieniu piękna tego świata. Z jej postawy możemy wnioskować, że tak naprawdę Emilia nie miała nigdy do czynienia z prawdziwą nędzą, która zmusiła by ją do myślenia, że jednak praca jest konieczna. Z drugiej strony maluje nam się całkowicie odmienne zdanie na temat pracy. Autorem drugiej konpecji jest Benedykt, człowiek twardo stąpający po świecie. Sądzi, iż praca jest nie tyle koniecznością, co obowiązkiem. Daje człowiekowi pieniądze, które on może przeznaczyć na chleb, który jest niezbędny do przeżycia. Praca pozwala na utrzymanie własnej rodziny, dla niego praca jest opoką utrzymania swojego honoru i zatrzymania własnej godności. Z tych dwóch koncepcji jasno wynika, iż praca dla jednych jest bezsensownym problemem, gdy dla drugich stanowi swoisty cel.

   W "Lalce" Bolesława Prusa głowny bohater, Wokulski, jawi się nam, jako osoba, której głównym ideałem jest praca. W latach młodości Wokulski udzielał się, jako pracownik w sklepie Hopfera. Dzięki swojej pracowitości oraz sprycie, w póżniejszym etapie zostaje kupcem z własnym sklepem. Poprzez swą pracę rozumie potęgę inwestowania pieniędzy, przez co wyjeżdża na wojnę, gdzie pomnaża swój majątek. Stara się wypełniać ideały swoich czasów, Stara się podążać za myślą pracy u podstaw. Pomaga Wysockiemu oraz Mariannie, czyli ludziom, którzy nie są wstanie sami sprostać trudnościom obecnych czasów. Dzięki swojej ciężkiej pracy dokonuje czegoś niezwykłego. Dostaje się on na Warszawskie salony, dostępne dotąd tylko dla arystokracji. Mimo ciągłych przeciwności nie poddaje się. Dla Wokulskiego praca stanowi inspiracje, cel oraz pomaga mu się spełnić swoje marzenia. 

   Z drugiej strony postawa Izabeli Łęckiej daje nam inną perspektywę na pracę. Jest ona postrzegana jako kara. Bo to właśnie praca jest według Izabeli zarezerwowana dla ludzi, którzy zrobili coś złego, a teraz muszą za to odpokutować. Łęcka wychowana kako pępek świata, nie jest wstanie zrozumieć sensu ani inspiracji ludzich pracujących.

   W utworze Wadysława Reymonta pt. "Chłopi" praca stanowi środek na przeżycie i wypełnienie ówczesnego bytu. Osoby oddane pracy mogą liczyć na poszanowanie i uznanie współmieszkańców. Dla niektórych praca stanowi drabinę do kariery. Witek w rozmowie z Kubą stwierdza, iż jego celem jest cieżka praca, która pozwoli mu na spełnienie swoich aspiracji po przeniesieniu się do wielkiego miasta. Dla Macieja Boryny jest sposobem na sukces. To za pomocą niezliczonych godzin spędzonych w polu, udaje mu się utrzymać gospodarstwo w jak najlepszej kondycji, przez co jest zaliczany do najbogatszych ludzi w rodzinnej wsi. Natomiast Jagustynka, która została wyrzucona przez swoje dzieci w pracy widzi swoją mękę. Uważa, że na starość została niesłusznie skazana na pracę jako parobek. Jest z tego faktu niezadowolona i odczuwa niesprawiedliwość społeczną.


 Podsumowując, w powyższych przykładach praca stanowi niejako uosobienie ludzkiego życia. Zależnie od uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych jest ona postrzegana zarówno jako źródło szczęścia i samoralizacji, lub jako zaczątek problemów i syzyfowego obowiązku.