Czy bezpieczeństwo jest dobrem społecznym? W moim osądzie, naturalnie. Począwszy od zaczątka historii ludzie pragnęli poczucia bezpieczeństwa za sprawą czego dobierali się w gromady, tworzyli przymierza, unie ect. Generalnie ogół zagadnień badawczych securitologii, alias nauki o bezpieczeństwie (z łac. securitas – bezpieczeństwo, logos – nauka) podpiera się na braniu pod uwagę wielu faktorów np. społecznego czy energetycznego w zapewnieniu społeczeństwu bezpieczeństwa. Brunon Hołys w swojej twórczości pt. „ Bezpieczeństwo ogólnym problemem badawczym” podzielił interpretacje bezpieczeństwa na pięć rozdziałów. W pierwszym rozdziale nazywanym „Bezpieczeństwo jako warunek przetrwania gatunku ludzkiego” przywoływał idee sensu i celu egzystencji człowieka, na które nauka realna nie posiada Rozwiązania. Dostarcza ona wyłącznie informacje o bazowych zasadach działania. Przeprowadzane poprzez securitologów badania odnoszą się wyłącznie do powtarzalnych zjawisk i algorytmów. Ważne zagadnienia przytaczane są w socjobiologii, która wyłoniła atomizację społeczeństwa ze uwagi na zajmowane weń stanowiska. Zgodnie z ową dyscyplina badawczą opierającą się na monitoringu populacji owadów nadrzędne stanowiska są piastowane za pośrednictwem jednej jednostki, a wszelakie pozostałe obowiązki, których istnieje dużo są wykonywane w interesie wszystkich co jest niejednokrotnie adekwatne z ich subiektywnymi interesami a nawet odbiera im możliwość przeżycia. Jesteśmy w stanie dostrzec tutaj podobieństwo do ludności społeczeństwa ludzkiego, które w idealistycznych wizjach działa naturalnie w ów sposób aprobując dogmat, iż podmioty w obliczu milionów nic nie są warte. Na nieszczęście ostaje to tylko w aspekcie idei w faktyczność nie bacząc na osiągnięcia Barego Burzana ludzie zazwyczaj zwykli koncentrować się na sobie, a nie w tym leży sprawa bezpieczeństwa całokształtu społeczeństwa. We wtórym rozdziale swojego dzieła Hołys analizował bezpieczeństwo jako potrzebę. Nawiązując do określenia Obuchowskiego potrzeba jest terminem psychologicznym wykorzystywanym jako odpowiednik znaczeniowy pragnień czy popędów ect., których ukontentowanie jest niezbędne do podtrzymania działań podmiotu. Już Epikur podzielił pragnienia na naturalne i konieczne, naturalne, ale niekonieczne i ani naturalne i ani konieczne. Ważność indywidualnego bezpieczeństwa zapewnienia go w pracy, w domu czy w wędrówce posiada niebłąchą rangę bez względu na to do kogo się ono odnosi. Hołys przykłada uwagę do tego iż krocie osób jest więźniami nowoczesnych domów. Jednostki pragną odzyskać poczucie bezpieczeństwa odgradzając się w domach w obawie przed świtem zewnętrznym. Atoli zgodnie z stanowiskami socjologów „jeśli odczuwamy lęk, już padliśmy ofiarą przemocy”. Ściślej mówiąc wewnętrzne przeczucie bezpieczeństwa w momencie odbierania lęku jest w wyższym stopniu szkodliwe niż sama w sobie przemoc. Brak odczucia bezpieczeństwa wewnętrznego jest czymś więcej niż strachem, że zostanie się ofiarą, to de facto obawa przed ubytkiem we własnej strefie bezpieczeństwa czy też we własnej strefie komfortu. W trzecim rozdziale Hołys charakteryzuje bezpieczeństwo jako wartość. Wedle Hołysa wartość jakom jest bezpieczeństwo jest stricte zespolona z takimi faktorami jak przestępczość ect.. Moralność i etyka same w sobie poprzez długi okres czasu nie posiadały jednolitych ram interpretacyjnych. Pojęcia etyka jako prekursor użył Arystoteles dotychczas istniało greckie słowo ethos oznaczające wszelakie wartości i ideały, nie wcześniej niż w łacinie przedstawiono pojęcie moralis ( od mas, moris – zwyczaj, obyczaj). Aczkolwiek moralność w wąskim znaczeniu została ujednolicona dopiero w XX wieku. W czwartym rozdziale atoli dotyka on ogół zagadnień bezpieczeństwa jako stanu świadomości jednostkowej lub społecznej. We wtórym wypadku prace nad owym poczuciem przeważnie były przeprowadzone w socjologii, kryminologii jako badania nad lękiem przed przestępczościom. W dzisiejszej kulturze wymóg bezpieczeństwa jest w lwiej części zaspokojony. Zgodnie z jego poglądami najlepszym odzwierciedleniem poziomu bezpieczeństwa są jednostki neurotyczne lub będące w trudnych warunkach ekonomicznych. Wedle Maslowa neurotyczne jednostki w społeczeństwie będąc dorosłymi są podobni do dzieci ich reakcje odnoszą się do ogólnikowych psychologicznych zagrożeń, które odczuwają jak coś druzgocącego. Problematyka bezpieczeństwa jako stanu świadomości w aspekcie społecznym jest dodatkowo przedmiotem badań socjologów. Istniejące w ludności odczucie zagrożenia wszelaką patologią bezdyskusyjnie powoduje iż wraz ze ewolucją przestępczości rozwija się poczucie zagrożenia. Krótko mówiąc całkowita analiza twórczość Hołysa pozwala jednogłośnie oznajmić że bezpieczeństwo jest dobrem, albowiem w omawianym przypadku uznajemy dobro jako wartość a nie jako „moralne dobro” co pozwala nam bezdyskusyjnie utrzymać tezę.