Jako jedyne słuszne rozwiązanie w sprawie zbyt szybkiemu rozwojowi świata podał przykład proroka Mohameta, który w czasie pobytu w Mekce stworzył własną grupkę wyznawców, która w późniejszym czasie wraz z nim emigrowała do Medyny, tworząc tym samym hidżrę. Niedługo po tym czasie Mohamet zaczął walkę z niewiernymi do czasu gdy sami mieszkańcy Mekki nie mogli oprzeć się inwazji islamu, przyjmując jego wyznanie. Po śmierci autora wielu prac na temat rozwoju radykalnego islamu Sayyida Qutba w drugiej połowie XX wieku (1966r.), jego hasła i przesłania stały się fundamentalnym filarem do dalszych rozważań w tym temacie.