Jednym z bohaterów książki jest lotnik, którego samolot przymusowo wylądował na pustyni. Szybko kończy mu się woda, a uszkodzenia maszyny nie daje się usunąć. Lotnikowi grozi śmierć. Pewnego dnia wieczorem wycieńczony zasypia na piasku. O świcie budzi go maleńki człowieczek - Mały Książę. Chłopiec zadaje lotnikowi mnóstwo pytań i prosi o narysowanie baranka. Niestety, pilot nie potrafił dobrze rysować, gdyż dorośli ludzie pozbawieni wyobraźni zniechęcili go do zajmowania się sztuką. Jednak po kilku nieudanych próbach, nieznajomy “wykpił się” rysunkiem skrzynki, w której właśnie ukrył się baranek.

Lotnik dopiero z przypadkowo wypowiedzianych słów poznał historię Małego Księcia. Przybył on z odległej planety (prawdopodobnie B612) i to tak małej jak zwykły dom. Na planecie tej znajdowały się dwa czynne wulkany i jeden wygasły, baobaby (chwasty), które musiał systematycznie wyrywać oraz róża, którą pokochał. Podawał jej wodę i osłaniał parawanem przed przeciągami, zabawiał rozmową, nakrywał kloszem podczas chłodnych nocy. Był jednak zbyt młody, aby ją miłować prawdziwie. Opuścił więc różę, która nie czyniła mu z tego powodu wymówek, gdyż chciała, aby był szczęśliwy. Duma nie pozwoliła jej okazać, że płacze.

Po wyruszeniu w podróż Mały Książę począł zwiedzać rozmaite planety. Na pierwszej spotkał Króla, który wydawał wciąż rozkazy, chociaż nie miał ani jednego poddanego, na drugiej - Próżnego oczekującego wyłącznie oklasków, uznania i okrzyków