Obraz pt. “Trzy okresy życia” pochodzi z 1512 r. - z okresu renesansu. Jego autorem jest Tycjan, włoski malarz, przedstawiciel szkoły weneckiej włoskiego malarstwa renesansowego. Na pierwszym planie widnieje para zakochanych - młodzieniec oraz kusząca go dziewczyna. Chłopak ma ciemne włosy, patrzy na dziewczynę z miłością. Jest prawie nagi, co może być nawiązaniem do antyku, słynącego z nagości. Kobieta ma długie, blond włosy, na jej głowie znajduje się wianek. Ubrana jest w czerwono-białą suknię, gra na flecie. Autor obrazu pokazuje nam, że ludzie młodzi są urodziwi, o doskonałych proporcjach, harmonijnie zbudowani. Podkreśla w ten sposób, że młodość jest najważniejszym okresem w życiu człowieka. Takie same poglądy, na temat doskonałego człowieka w centrum głosili także starożytni filozofowie. Na drugim planie, po prawej stronie obrazu znajduje się dwoje małych dzieci oraz aniołek. Maluchy mają blond włosy i są nagie. Artysta przedstawił je w jasnych, ciepłych kolorach. Zajmują na obrazie mniej istotne miejsce, co może oznaczać, iż dzieciństwo jest mniej ważnym okresem w rozwoju ludzi. Dzieci oraz znajdujący się nad nimi aniołek symbolizują niewinność. Na ostatnim planie widnieje staruszek z długimi, siwymi włosami. Ma na sobie długą, różowo-białą szatę, w dłoniach trzyma czaszki - symbol śmierci.