Naród, który nie zna swojej historii, nie istnieje. Historia to nie tylko zbiór dat, nazwisk, ale przede wszystkim, wydarzeń tradycji i nauki patriotyzmu. Nie musimy poznawać historii tylko na lekcjach w szkole. Możemy się jej nauczyć poprzez czytanie literatury. Dlatego zgadzam się że historię można poznać czytając książki. Pierwszym argumentem potwierdzającym tezę jest sytuacja opisana w lekturze “Kamieni na szaniec”. Bohaterowie tej książki w tych niesamowitych czasach- w czasach II wojny światowej potrafili żyć pełnią życia. Ich czyny i rozmach wycisnęły piętno na stolicy oraz rozeszły się echem po całym kraju. Ci bohaterowie potrafili wcielić w życie dwa ideały braterstwo i służbę. Wrzesień 1939r. był przecież jednym z najstraszniejszych miesięcy. Już wówczas naród miał za sobą nie jedną klęskę. Alek, Zośka i Rudy to młodzi ludzie, którzy naprawdę byli patriotami przyczyniło się do tego ich odpowiednie wychowanie. Kult Słowackiego wśród harcerzy, legenda legionów Piłsudskiego, tradycja narodowa, ale też rodzina. Słowa Rudego, które wypowiedział przed śmiercią to wskazówka dla żyjących. Muszą oni walczyć, ponieść ofiary a nawet umrzeć w obronie własnego kraju. Podczas wojny bohaterowie musieli się nauczyć odpowiedzialności za siebie, kolegów, rodzinę. Codziennie przecież strach zaglądał im w oczy, widzieli cierpienie wielu ludzi, a problem odbierania życia drugiemu człowiekowi przyprawił ich o rozterki moralne. Musieli się jednak pogodzić, że wojna to ciągła walka, a zabijanie to ciągły przymus. Tak więc Kamienie na szaniec to " przewodnik moralny" wszystkich, którzy walczyli o wolność. To przecież literatura faktów. Drugim argumentem są wydarzenia opisane w “Panu Tadeuszu”. Ta epopeja narodowa podejmuje temat historii szlacheckiej z roku 1811 i 1812. Jest książką o epoce napoleońskiej, latach złudzeń Polaków liczących na to, że u boku Napoleona pokonają cara i stworzą własne państwo. To lektura o ostatnich dniach świetności klasy szlacheckiej, która pielgrzymowała patriotyczne i domowe tradycje. Zegar wybijający godzinę melodią Mazurka Dąbrowskiego, szacunek dla starszych, gościnność, zwyczaje myśliwskie czy kulinarne- bigos, kawa, uczty, serwis to tylko niektóre opisane w lekturze. Dzięki tej lekturze poznajemy szlacheckie wady jak: duma, małostkowość, źle pojmowany honor i bolączki narodowe (układy z Rosjanami, Żydami). Na podstawie powyższych argumentów stwierdzam, że poprzez literaturę możemy poznać historię. Nie muszą to być koniecznie lektury szkolne. Wystarczy się dobrze rozejrzeć po księgarniach. Lekcje historii mogą być dużo ciekawsze, gdy korzysta się z książek, które nie są w kanonie lektur niż korzysta się samego podręcznika.