W utworach Żeromskiego dom ma dwa znaczenia, jedno oznacza budynek w którym mieszkamy, śpimy i odpoczywamy. Drugie to symboliczny obraz rodziny, spokoju, bezpieczeństwa i ojczyzny. Z tematu „Dom – dobrem czy barierą na drodze do dobra” szala zwycięstwa przechyla się raczej na stronę bariery na drodze do dobra niż dobru jakie jest nam on w stanie zaoferować. W utworze „Rozdzióbią nas kruki, wrony…” dom symbolizuje ojczyznę. Bohaterem jest Szymon Winrycha, powstaniec walczący o wolność ojczyzny. Samotnie przewozi broń dla innych powstańców pokonując błotniste drogi, zmagając się z deszczem , silnym wiatrem, głodem i strachem. Nade wszystko ryzykuje własne życie przewożąc ten towar. Jednak mimo usilnych starań został złapany i zabity przez moskali. W tym dziele sytuacja panująca w ojczyźnie jest barierą, więc musi ona zostać zmieniona aby dobro mogło zawitać w nasze progi. „Zmierzch” jest następnym przykładem na pokazanie przewagi bariery. Bohaterami w opowiadaniu są Gibałowie. Gibała został zwolniony z pracy za kradzież, razem z wymówienie otrzymał wilczy bilet więc nie mógł nigdzie znaleźć pracy. Mieszkał wraz z żoną i dzieckiem w obleśnym domu. Małżonkowie zaharowywali się w pracy jaką zdobyli przy przenoszeniu szlamu. Nie było czasu na jakikolwiek zajęcia w domu, na uczucia, nawet na rozmowę nie potrafili znaleźć czasu. Dla nich doba podzielona była na dwie części: dzień oznaczający katorżniczą pracę i noc, czas jako takiego odpoczynku. Dla tego małżeństwa dom i obowiązki z nim związane były jedną wielką przeszkodą w osiąganiu szczęścia. Każde usta zabierały kromkę chleba, każde ciało trzeba było przyodziać, każda para nóg potrzebowała obuwia itp. Z tych powodów dom jest barierą na drodze ku dobru dla Gibałów.