W moim referacie odwołam się do tematu zjawiska kulturalnego i obyczajowego 20 lecia między wojennego. Jaką rolę odegrały media, jakie drogi artystyczne poszukiwali artyści, jakim celom podporządkowana była sztuka, jaką rolę odegrały kobiety oraz dlaczego mówimy o zachowanych wartościach obyczajowych i moralnych. Przedstawię również jak na tle tych zmian wypadła Polska.

Zacznijmy od słowa kultura, pochodzi ono od łacińskiego słowa “cultus agri” co oznacza “uprawa roli”. Przejawy kultury dostrzegamy już od tysięcy lat, ponieważ są one nierozerwalnie związane z szystkimi cywilizacjami ludzkości. Kulturę możemy podzielić na trzy główne nurty; kulturę społeczną, kulturę materialną i kulturę duchowną. Kultura społeczna to między innymi normy moralne i ideologia, uczestnictwo w życiu kulturalnym, normy społeczne i kulturowe. Do kultury materialnej zaliczają się głownie wytwory człowieka, technika oraz umiejętności praktyczne. Natomiast kultura duchowna to wierzenia, wiedza, literatura i wszelkiego rodzaju sztuka, a także wszystko co należy do wytworów umysłu, dobrym przykładem jest filozofia.Patrząc na pierwszą wojnę światową, która znacznie przyczyniła się do kryzysu tradycji wartości moralnych. Ludzie, którzy w okresie swojej młodości szli walczyć, to co zobaczyli i przeżyli odmieniło ich życie. Niszcząc im psychikę. Wielu z nich wierzyło jedynie w to, że Boga już niema, bo przecież jakby było to do żadnej wojny by nie doszło. Na kulturę XX lecia międzywojennego znaczny wpływ miał francuski filozof Henri Bergson. Był on zwolennikiem intuicjonizmu , czyli kierował się intuicją a nie rozumem oraz krytykował logiczne myślenie które jego zdaniem doprowadziło do deformacji świata. Powołam się teraz na Sigmunda Freuda który stworzył psychoanalizę, która miała wpłw na literaturę i sztukę. W twórczości literackiej możemy zauważyć wiele innowacyjnych pomysłów takich jak Marcel Proust w utworze “W poszukiwaniu straconego czasu” zastanawiał się nad tym jak funkconuje pamięć człowieka. W malarstwie pojawia się kilka nowych bądź rozwijających się nurtów: -Kubiz to malarstwoz zainspirowane sztuką staroiberyjską i afrykańską. Przedmioty na obrazie kubistycznym zostają wpisane w sześcian lub podzielone na różne mniejsze części też w formie sześcianu. Kubiści odrzucili perspektywę, posługiwali się deformają, abstrakcją i kolażem. Abstrakcjonizm, jego podstawową cechą jest odrzucenie wszystkiego, co ma bezpośredni związek z tym co rzeczywite i empiryczne. Sztuka ta jest bezpostaciowa i bezprzedmiotowa. -Ekspresjonizm ma na celu oddziaływać emocjonalnie, uczuciowo i psychicznie na odbiorcę. W 20-leciu międzywojennym sprzyjał tendencjom pacyfistycznym, oczekującym odnowienia swiata po katastrofi (wojnie). Zadaniem artystów nie było odzwierciedlenie rzeczywistego świata lecz przedstawienie go zdeformowanego i zniekształconego. Natomiast nadrealizm, inaczej nazywany surrealizmem był buntem przeciw realizmowi i racjonalizmowi w sztuce. Obrazy te stoją na pograniczu snu i jawy, pokazują fantazje, halucynacje oraz wizje oniryczne.W owej dziedzinie zaszła duża przemiana, ponieważ odrzucono wszystkie wcześniej panujące reguły. Świat został przedstawiony irracjonalnie, nie podobnie do rzeczywistego.