Wizerunek Śmierci w literaturze jak i w malarstwie miał uświadamiać o nietrwałości życia ludzkiego jak również pełnił funkcję ostrzegawczą: memento mori. Temat podjęty w tych utworach jest uniwersalny, bowiem każda żyjąca istota doświadczy spotkania Śmierci. Jednakowoż każdy obawia się tego momentu, jak również rzeczy ostatecznych po niej następujących, tj. sądu Bożego, nieba, piekła. Są one głęboko zakorzenione w ówczesnej świadomości społecznej. W Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią pojawienie się Śmierci było powodem próśb i niezliczonych modlitw Polikarpa , który prosił Boga o spotkanie z nią. Ciekawość przezwyciężyła strach związany z tym wydarzeniem, gdyż pojawiając się przed nim mogła skorzystać z okazji i pozbawić bohatera życia. Rzecz działa się w kościele, gdzie po wyjściu wszystkich ludzi, jak można domniemywać, po odbytym nabożeństwie, gorliwie wysyłając swe prośby w kierunku nieba, ukazała mu się postać Śmierci w całej swej okazałości.