Biuletyn Komitetu Do Spraw Publicznych grudzień 1954 – listopad 1956 Nr 230 Na podstawie Dekretu z dnia 7 grudnia 1954 roku, o naczelnych organach organizacji państwowej w zakresie spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa publicznego, utworzone zostało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komitet do spraw Bezpieczeństwa Publicznego. Organy te powołano na miejsce Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego zlikwidowanego z powodu przecieku informacji do zachodnich mediów. Komitet do spraw Bezpieczeństwa Publicznego to kolegialny naczelny organ administracji państwowej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, działający w latach 1954–1956, pełniący rolę służby specjalnej (obejmującej wywiad, kontrwywiad i policję polityczną, a w latach 1955–1956 również kontrwywiad wojskowy). Biuletyn Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego jest zbiorem informacji posiadającym oznaczenie ściśle tajne z raportów z terenowych jednostek organów bezpieczeństwa. Pochodzą również od wszelakich donosicieli i działań wywiadowczych. W Biuletynie dziennym znajdowały się wszystkich najważniejsze informacje z raportów z jednego okresu Informacje zostawały zbierane przez Gabinet Przewodniczącego, czyli jednostkę organizacyjnych Komitetu. Za zgodność odpowiadał major Roman Pyskło. Biuletyn Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego nr 82[/56] jest biuletynem z dnia 14 listopada 1956 roku. Zawarte w nim informacje maja miejsce 8,9,11,12 i 13 listopada. Tekst Biuletynu jest czytelny i przejrzysty. Chronologia ze względu na czas i miejsce opisywanych zdarzeń jest zaburzona. Występuje duża różnorodność tematyczna. Informacje po części ułożone zostały w porządku odpowiadającemu ich stopniu ważności. W pierwszej kolejności porusza sprawy związane z agresją społeczeństwa w stosunku do funkcjonariuszy Bezpieczeństwa Publicznego. Podaje fakt użycia broni palnej, pobicia, pogróżki oraz akty wandalizmu. W przypadkach tych dokładni sprawcy nie są znani. Powodem takich zachowań jest niechęć i nienawiść do osób współpracujących ze służbami państwowymi. Napastnicy działają głównie po zmroku pod osłoną nocy. Co utrudnia ich rozpoznanie. Kolejna część tekstu omawia akty obywatelskiego nieposłuszeństwa oraz społeczny sprzeciw wobec polityki władz. Z różnych regionów Polski spływają informacje na temat rozpowszechnianych odręcznie wykonanych ulotek i plakatów antyradzieckich. Znaczna część z nich odwołuje się do aktów zbrojnych mających miejsce na Węgrzech. Autorzy ulotek solidaryzują się z węgierskimi powstańcami. Odnotowano również napisy na parkanie oraz ulicy o takim samym wydźwięku. Wskazuje to na chęć uświadomienia dużej grupy społeczeństwa przez autorów antykomunistycznych treści. Służba Bezpieczeństwa posiadała swoich donosicieli wszędzie, uświadamiają to informacje z firm i przedsiębiorstw a nawet z kościołów i kurii. Ewidentnie władza ciekawa jest nastrojów panujących w kręgach duchownych. Rządzący interesują się oczekiwaniami i planami biskupów oraz księży. Pomimo iż na końcu to takiemu rodzajowi informacji jest poświęcone dużo miejsca w Biuletynie. W moim odczuciu znaczna część informacji z wyjątkiem donosów z przedsiębiorstw znajduje się na właściwym miejscu.