Religia grecka jest religią politeistyczną (od greckiego „polus”- wielu i „theos”- bóg). Zaliczana jest również do religii antropomorficzną (od greckiego terminu „anthropos” – człowiek i „morfe” – kształt). Bogów greckich wyobrażano sobie jako ludzi. Byli oni jednak piękni i nieśmiertelni. Bogowie greccy (według mitów) mieszkali na górze Olimp, gdyż bnyła ona tajemnicza i niedostępna dla normalnych ludzi. Bogowie, którzy tam mieszkali pili ambrozję, Hebe roznosiła im pożywienie. Dla starożytnych Gregów, sprawy wiary wyznaczały sesn i bieg życia. Bogowie stale byli obecni w ich życiu. Składano im ofiary, budowano świątynie., organizowali im różne święta. Wierzyli, że bogowie wysłuchują ich próśb i chęnie pomagają, w każdej sytuacji. Jeślli grek zaniedbywałby kult bogów, wierzył, że stanie się ofiarą klęsk i nieurodzajów, a na jego życie spadnie ogrom nieszczęść. Bez wątpienia Religia miał olbrzymi wpływ na życie całego kraju. Jeżeli Grecy, nie mogli poradzić sobie z jakimś problemem, a składane ofiary, nie dawały rezultatu, udawali się do wyroczni delfickiej. Była to sławna wyrocznia, która mieściła się w Delfach. Ogłaszał swe przepowiednie przez kapłankę. głaszał swe przepowiednie przez kapłankę. Wyrocznie, pytać mogli tylko mężczyźni. “Kapłanka ta musiała mieć, co najmniej 50 lat i zwana była Pytią. Pytia piła ze świętego źródła Kassotis, żuła liście laurowe i z wysokości swego trójnogu wygłaszała święte słowa wyroczni czasami od razu w formie heksametrycznej, zwykle jednak dopiero świątynni poeci układali jej słowa w formie poetyckiej”.Wyrocznie, pytać mogli tylko mężczyźni. Dzięki religii powstawali sztuki teatralne, rzeźby, malowidła. Inspirowała twórców i miała wpływ na ich życie. Specyficznym rysem greckiej religijności epoki archaicznej i klasycznej był jej społeczny charakter. Wyrażał się on silnym związkiem życia publicznego z praktykami religijnymi. Kapłaństwo było takim samym urzędem jak wszystkie inne, posiedzenia zgromadzenia i rady zaczynały się zawsze od złożenia ofiary, a wszystkie istotne dla wspólnoty decyzje podejmowano po zasięgnięciu opinii wyroczni. Bez względu na miejsce zamieszkania Grecy czcili wszystkich bogów helleńskiego panteonu, ale każda polis szczególnie honorowała własne bóstwa opiekuńcze np. w Koryncie była to Hera,w Sparcie – Apollo czy Artemida,w Atenach – Atena. Podobnie rzecz się miała z herosami , których kult był powszechny, ale poszczególne miasta czciły przede wszystkim lokalnych herosów – założycieli. Uroczystości ku czci bóstw oficjalnego panteonu organizowało państwo i odgrywały one ogromną rolę integrującą. Uczestnictwo w nich uważano za obywatelską powinność, a niedopełnienie praktyk kultowych traktowane było jako złamanie prawa i podlegało karze , gdyż narażało wspólnotę na gniew bogów. Nikt nie mógł być dobrym obywatelem, jeżeli nie czcił bóstw opiekuńczych swojej ojczyzny .Wierzyć można było w to, co się chce, ale publicznie należało dawać wyraz swojemu przywiązaniu do wierzeń przodków. Konsekwencją takiego pojmowania obowiązków religijnych był brak rozgraniczenia między tym, co świeckie a tym, co religijne. Rytm życia zarówno prywatnego, jak i publicznego w greckiej polis wyznaczał kalendarz religijny określający, kiedy, kto, gdzie i w jaki sposób ma spełniać praktyki kultowe. Człowiek uczestniczący w ceremonii religijnej,aby nie obrazić bogów, musiał być wolny od wszelkich zmaz. Człowiek stawał się czysty dzięki różnym obrzędom oczyszczającym,najczęściej ich najważniejszym elementem było obmywanie.Nadzór nad sprawami kultu należał do urzędników. W Atenach byli to archonci,w Sparcie królowie. Podczas najważniejszych świąt religijnych urzędnicy ci wypełniali także funkcje kapłańskie,ale najczęściej obrzędy religijne spełniane były przez specjalnych kapłanów lub kapłanki ( w zależności od bóstwa któremu było poświęcone ). Religia była dla Greków sprawą bardzo ważną, wręcz nadrzędną. Sprawy religijne wyznaczały sens życia. Wszystkie decyzje musiały być zgodne z wolą bogów, również sprawy nie tylko osobiste, ale również społeczno-polityczne. Nikt nie mógł być dobrych obywatelem Grecji jeśli nie czcił bóstw, którzy opiekują się jego ojczyzną.