Pierwszy utwór to “Giaur” Georga Byrona, którego główny bohater - Giaur, zatraca się w imię nieszczęśliwej i niespełnionej miłości. Miłość dla Giaura jest najwyższą wartością, sensem życia. Buntuje się on przeciwko obowiązującym normom i zasadom społecznym morduje on Hassana, muzułmańskiego możnowładcę, posiadacza haremu. Haremu, do którego należała jego ukochana Leilie. Hassan na wieść o zdradzie utopił w morzu winowajczynię. Giaur po stracie ukochanej czuje się nie zdolny do dalszego życia, wypalony, pusty wewnętrznie. Pragnie własnej śmierci sprawia wrażenie obłąkanego. Jest on kimś bardzo samotnym, niespokojnym. Wyobcował się za społeczności i stał się indywidualistą, który ucieka do klasztoru, by tam móc dalej pogrążać się w swojej rozpaczy. W napadzie szału dopuszcza się okrutnej zbrodni. Nie czuje on jednak skruchy, mówi: “Gdybym mógł ożyć, żyłbym tak, jak żyłem”. Bohater kieruje się namiętnościami. Obce mu są zasady, żyje bez żadnych więzów, nigdy nie kieruje się rozumem. To serce nakazało mu pomście śmierci kochanki. Jest to bezpośrednia przyczyna jego cierpień i bólów. Głównym motorem działania Giaura są silne namiętności: miłość do Leilie i nienawiść do Hassana. Giaur umiera w zapomnieniu. Jest on kontrowersyjnym bohaterem, człowiekiem, który za intensywność życia, uczucia i myśli płaci wysoką cenę.