Zemsta - odwet na osobie lub grupie za doznane wcześniej zło. Zemsta może przypominać sprawiedliwą karę za winy, ale jej motywem nie jest dobro społeczeństwa, lecz osobista żądza odegrania się na przeciwniku. Mściciel chce, aby jego ofiara cierpiała tak samo albo bardziej niż on i nigdy więcej nie mogła uczynić zła jemu bądź bliskim mu osobom. Etyczność zemsty była rozważana przez filozofów. Niektórzy myśliciele sądzili, że pełni ona pozytywną rolę, bo strach przed odpłatą za winy powstrzymuje przed dokonywaniem nieetycznych czynów utrzymując w społeczeństwie sprawiedliwość.
Rzeźba powstała w 1914 roku. Autorem jesst Ernst Barlach. Jest to rzeźba wolnostojąca wykonana z brązu. Jej kompozycja jest dynamicczna i jednopostaciowa Przedstawia ona mężczyznę, trzymająccego wielki nóż lub jakieś ostrze.Postac Wydaje się być w ruchu. Wygląda jakby kogoś gonił. Tytuł rzeżby- mściciel mowi o tym ze chce on kogoś zabić lub zranić w odwecie za jakieś zło które ktoś popełnił przeciwko niemu. Moim zdaniem ta postać jest wręcz wściekła, mowi mi o tym jego ułożenie ciała, wygląda jakby brał zamach i chciał dotkliwie kogos ugodzić tym narzędziem . Mszczenia się na pewno nie możemy nazwać pozytywnym działaniem . W literaturze jest jednak bardzo ciekawym motywem - gdy emocje zwyciężają nad zdrowym rozsądkiem. Chęć zemsty często przysłania im realny świat, potrafi zawładnąć umysłem, opanować człowieka. Wówczas na jaw wychodzą jego najgorsze cechy.

Motyw zemsty pojawia się równiez w Panu Tadeuszu Adama mickiewicza - Jacek Soplica w czasach swojej młodości był szaleńczo zakochany w Ewie Horeszkównie. Był wówczas wybuchowym szlachcicem, skłonnym do przesady z alkoholem. Kierowany zemstą zamordował Stolnika Horeszko, ze względu na jego córkę, odmowę jej poślubienia. Pełen wyrzutów sumienia uciekł za granicę. Przez resztę swojego życia próbował odkupić ten grzech, przywdział szatę pokutną, zmienił imię i jako ksiądz Robak zaczął nawracać równie niepokornych jak on. W tym przypadku możemy mówić o zbrodni w afekcie, pod wpływem chwili (najazdu Moskali) i silnych emocji. Jacek w głębi duszy był dobrym człowiekiem. Kolejnym utworem gdzie odnajdziemy motyw zemsty jest mit o Syzyfie -Syzyf - przez większość swojego życia chełpił się znajomościami z bogami. Zasiadał z nimi do stołu, pił ambrozję i ucztował. Z czasem Zeus dowiedział się, że Syzyf zaczął rozpuszczać niewygodne plotki, o których dowiedział się podczas przyjęć. Bogowie zdecydowali wysłać do niego bożka śmierci, Tantanosa, ale sprytny i pewny siebie Syzyf uwięził go. Z czasem ludzi zaczęło niepokojąco przybywać - przestali umierać. Zeus, za tę ogromną pychę, wymyślił zemstę gorszą od śmierci. Zadaniem Syzyfa było wtaczanie wielkiego kamienia pod górę. Zawsze, gdy był już prawie na szczycie, wymykał mu się i spadał. Stąd powiedzenie syzyfowe prace. Przywołując te dwa utwory chciałam pokazać, że zemsta ma dwie postaci. Nie zawsze musi ona byc w formie skrzywdzenia drugiej osoby w sposób fizyczny. Możemy dac też komuś nauczkę, nie raniąc go tak jak zrobił to zaus syzyfowi.