Człowiek zlagrowany-to człowiek,któremu technika obozu,krematora,fałsz i zbrodnia nie są obce. Przede wszystkim człowiek,który myśli kategoriami życia obozowego i postępuje według moralności obozowej. Bohater opowiadań Borowskiego to człowiek wypaczony przez obóz,pragnący za wszelką cenę przeżyć. On i jemu podobni uciekają się nawet do metod swoich katów, a taka postawa spychała na dalszy plan wszelkie uczucia i wrażliwość. Najważniejszą wartością liczącą się w obozie było zaspokojenie głodu. Panowała zasada,, Kto pierwszy ten lepszy’’. Doprowadziło to do wzajemnego okradania się i kompromisów z Niemcami. W obliczu śmierci zanika instynkt macierzyński,matki wyrzekają się swoich dzieci. Dzieci,rodziny odwracają się od siebie. Pewien żyd zaprowadził swojego ojca do komory gazowej. Człowiek zlagrowany pozostawił po sobie tylko jedną ideę-przetrwania,a to oznaczało przystosować się do panujących warunków;zaakceptować okrucieństwo i śmierć. Zdobywać leki,jedzenie-oto cel życia.