Jako argument weźmy to, jaka duża jest liczba palaczy tytoniu wśród młodzieży. Ciągle słyszy się, ze ktoś pali papierosy. Ale większość z tych osób nie wpada w nałóg samemu. Najczęściej jest tak, ze rówieśnicy namawiają i podpuszczają ich do tego. Pod taka presją nieodporna młodzież ulega.

Zdarza się u mnie w domu, ze rodzice chcą mnie do czegoś przekonać, a ja nie chce się zgodzić. Wtedy moja mama prosi którąś z moich przyjaciółek aby ze mną porozmawiała, bo wie, ze one mają na mnie duży wpływ (czasem nawet większy niż ona). I muszę przyznać- ta metoda jest skuteczna! Po namowach koleżanek w końcu przystaję na propozycję.

O podatności młodzieży na wpływy, wspomniał także Kleinbaum w swojej książce pt.: “Stowarzyszenie umarłych poetów” (konkretnie chodzi mi o fragment dotyczący lekcji na dziedzińcu). Bohater - profesor Keating - zabrał swoich uczniów na podwórko. Czterem z nich kazał maszerować. Na początku każdy szedł własnym krokiem, ale po pewnym czasie ich koledzy zaczęli klaskać w ręce, wybijając rytm. Niedługo potem chłopcy maszerowali równo, idealnie, zgodnie z tym właśnie rytmem, jaki narzucili ich koledzy. Keating wytłumaczył im, ze dzieje się tak, ponieważ każdy z nich uległ pod naporem rówieśników, dostosował się, zrobił to, czego od niego wymagano.