Cezary Rowiński w swoim tekście podejmuje rozważania o tym jak późniejsi twórcy literaccy wzorowali się na micie o Prometeuszu oraz o tym,że ten mit przetrwa wieki.Prometeusz jest symbolem buntu jednostki przeciw Bogu w imię dobra człowieczeństwa.Postać tyrana symbolizuje wiarę i postęp ludzkości w nieograniczoną siłę twórczą człowieka. Postawa Prometeusza pokazuje,że walka o ludzką godność łączy się zawsze z cierpieniem i poświęceniem.Paradoks w postaci Prometeusza polega na tym,że nieśmiertelny tytan zbuntował się przeciwko Bogom i stanął po stronie ludzi i poświęcił się dla nich i przez to naraził się na wieczne cierpienie. O dużej popularności mitu o Prometeuszu w kulturze europejskiej decyduje jego wieloznaczność,możliwość dokonywania różnych interpretacji,zawsze związanych jednak z sytuacją człowieka w świecie.Autor ukazuje uniwersalność charakter mitu o Prometeuszu jako symbol odwiecznych dążeń człowieka do niezależności i zmiany świata. W naturze ludzkiej leży bunt,przeciw zastanej rzeczywistości i zniewoleniu,a postawa Prometeusza wobec Bogów staje się wyrazem tego buntu.Z tych też powodów postać tytana jest abstrakcyjna dla twórców literatury różnych epok,a zwłaszcza romantyzmu.