Euroregion „Sprewa-Nysa-Bóbr” powstał w 1993 roku. Po stronie polskiej obejmuje południową i środkową część województwa lubuskiego, w skład której wchodzą powiaty oraz ich gminy: Krośnieński, Nowosolski, Świebodziński, Wschowski, Zielonogórski, Żagański, Żarski, gmina Cybinka i Torzym oraz gmina Zbąszyń, która należy do województwa wielkopolskiego. Po stronie niemieckiej Euroregion obejmuje powiat Sprewa-Nysa oraz miasto Cottbus. Ukształtowanie powierzchni jest zróżnicowane. Najwyższe wzniesienie wynosi 227 m n.p.m. (Wzgórza Żarskie), poziom najniższy (dno Odry) - 25 m n.p.m. na krańcach północno-zachodnich. Główne rzeki to Odra, Nysa Łużycka i Bóbr z dopływami. Na terenie Euroregionu znajduje się ponad 200 jezior o powierzchni ponad 1 ha. Największe jezioro Sławskie ma powierzchnię 854,67 ha Lasy zajmują ok. ponad 50% powierzchni Euroregionu. Klimat należy do najcieplejszych na obszarze Polski. Aktualnie Stowarzyszenie Gmin RP Euroregion „Sprewa-Nysa-Bóbr” liczy 55 gmin i 7 powiatów na zasadach członka zwyczajnego oraz Wojewoda Lubuski jako członek wspierający. Niemieckie Stowarzyszenie Euroregion Spree-Neiße-Bober e.V. skupia 27 członków. Są to zarówno gminy, jak i instytucje gospodarcze oraz społeczne, a także stowarzyszenia, związki, instytucje oświatowe oraz osoby prywatne. Pod koniec 2004 roku Euroregion zamieszkiwało około 887000 mieszkańców, z czego około 245900 (27,7%) mieszkało w niemieckiej części Euroregionu. W polskiej części Euroregionu zameldowanych było 641000 mieszkańców, co odpowiada 72,3% łącznej liczby mieszkańców regionu. Prawie 25,4% mieszkańców mieszka w głównych ośrodkach Zielonej Górze (118 516 mieszkańców) i Cottbus (106 415 mieszkańców). Od roku 1999 odnotowuje się po niemieckiej stronie stały spadek ludności wynoszący łącznie 8,3%, przewyższając tym samym spadek liczby ludności w całej Brandenburgii (-1,3%). Liczba ludności po polskiej stronie spadła w latach 1999 - 2004 nieznacznie o ok. 1,7% (Województwo: -1,4%, Polska: -1,2%). Nadrzędnym celem Euroregionu zgodnie z podpisaną Umową jest wszechstronna działalność na rzecz obszarów przygranicznych Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Federalnej Niemiec, ich sanacji ekologicznej, rozkwitu gospodarczego i kulturalnego oraz stałej poprawy warunków życia ich mieszkańców, w tym zniwelowanie istniejących różnic sytuacji ekonomicznej.

Czynniki determinujące powstanie Euroregionu: współdziałanie z niemieckimi podmiotami działalności komunalnej i wspólnotami komunalnymi w ramach Euroregionu, harmonizowanie działalności komunalnej w zakresie programowania rozwoju terenów objętych działalnością Euroregionu, działanie na rzecz przyspieszonego rozwoju i wzajemnego dostosowania systemów infrastruktury technicznej i społeczno-usługowej o zasięgu oddziaływania ponadgranicznego, dążenie do zwiększania potencjału ekonomicznego Euroregionu przy zachowaniu zasad i rygorów ekologicznych, tworzenie korzystnych warunków dla ponadgranicznej współpracy różnych podmiotów w dziedzinie kultury, nauki, oświaty, turystyki i rekreacji, zdrowia, opieki społecznej oraz innych przyjętych przez członków Stowarzyszenia, współdziałanie w zapobieganiu oraz zwalczaniu katastrof i klęsk żywiołowych, integracja ludności całego regionu poprzez tworzenie warunków i sprzyjanie rozwojowi bezpośrednich kontaktów osobistych między mieszkańcami sąsiadujących ze sobą krajów, stałe informowanie opinii publicznej po obu stronach o celach, zasadach, programach i konkretnych przedsięwzięciach w zakresie współpracy transgranicznej. Działalność Euroregionu zmierza do wyeliminowania istniejących zagrożeń, takich jak: codzienne problemy graniczne, których zniesienie może się odbyć tylko na drodze zwiększenia przepustowości granicy dla małego ruchu granicznego, problemy różnic kulturowych, w tym bariery językowej i stereotypów zakorzenionych w świadomości mieszkańców strony polskiej i niemieckiej, problemy środowiska i ochrony krajobrazu wynikające z przestrzennego zagospodarowania regionu i nakładów inwestycyjnych, problemy transgranicznej współpracy gospodarczej, w tym transfer nowych technologii oraz obustronna wymiana doświadczeń, w porównaniu ze średnią w Brandenburgii i w RFN gorszy naturalny i przestrzenny rozwój struktury ludności, dalsze problemy z utrzymaniem i obciążeniem wszystkich infrastruktur i sieci, dalszy spadek ludności po niemieckiej stronie Euroregionu,